Saturday, July 8, 2017

ശകുനം



നേരമെത്രയായീയി
ന്നുറക്കമേയുള്ളൂ
പണിക്കു പോകണ്ടേ
കയർക്കുന്നു ശ്രീമതിയേറെ
നേരത്തേയുണർന്നവൾ

ഞാനോ
കണ്ണു തുറന്നപ്പോൾ
ചുമരിൽ മേൽമൂലയിൽ
രണ്ടു ചിലന്തികളിണ
ചേരുന്നതു ശകുനമാകുന്നു
ഒരു കുടക്കീഴിൽ
വിയർത്തു നടക്കവേ
കൈത്തണ്ടയിൽ
ചിത്രം വരച്ച
പാഴ് പ്രണയ നഖങ്ങൾ
കുത്തുവാക്കുകൾ
ചോര ചിന്തിയ
ശീത രാത്രികൾ
പിണക്കങ്ങൾ കറുപ്പിച്ച
പിറന്നാളുകൾ
ഓണങ്ങൾ പെരുന്നാളുകൾ
വൃഥാ ഒരുപുഞ്ചിരി
കെണ്ടേപോലും
ഓർത്തെടുക്കാത്ത
ദാമ്പത്യ വാർഷികങ്ങൾ
പിൻകഴുത്തിൽ
മുഖമാഴ്ത്തി
കുടിച്ചു വറ്റിച്ച
ചോരത്തടാകങ്ങൾ
പൊടുന്നനേ
ഒരു ചിലന്തി താഴെ വീഴുന്നിണ
ഗാഢമായ് ചുംബിച്ചിരിക്കാം
എത്ര കൊന്നിരിക്കുന്നു
നാം തമ്മിൽത്തമ്മിൽ
കിനാവുകളെ,
അഭിനിവേശങ്ങളുടെ
ഭ്രൂണങ്ങളെ..
ശരിയാണിണ ചേരലുകൾ
ദുരൂഹങ്ങളായ
ആത്മഹത്യകളാണ്
സാക്ഷിമൊഴിയില്ലാത്ത
കൊലപാതകങ്ങളാണ്
മരണമൊഴിയെടുക്കാത്ത
ദയാവധങ്ങളാണ്
നീയാരെന്നറിയാതെ
നിനക്കെന്തെന്നറിയാതെ
ഏകപക്ഷീയമായ്
പൊരുതി വീഴ്ത്തും
യുദ്ധചരിത്രങ്ങൾ

Tuesday, May 23, 2017

കരിന്തിരി


എന്റെ ചിതലരിച്ച നാഡികൾ
നിന്റെ വിരൽത്തുമ്പിലെ
വൈദ്യുതി കൊണ്ട്
ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കട്ടെ

നിലച്ചുപോയ
ഹൃദയത്തിന് മേൽ
ഒരുമ്മ കൊണ്ട്
ചലനമാവട്ടെ

ഇടറിപ്പോകുന്ന
ശ്വാസമൊക്കെയും
ഗാനമാകട്ടെ
ഒരു പുല്ലാങ്കുഴലായ്
ചുണ്ടുകളോടിണചേരുക

ജs പിടിച്ച നെറുകയിലേക്ക്
ആസക്തിയുടെ സർപ്പങ്ങളായ്
നിൻ വിരലുകളാഴ്ന്നു പോകട്ടെ..

ഉമിനീരുകളൊന്നിച്ച്
അസ്തമിക്കപ്പെട്ട
വാക്കുകളൊക്കെയും
രസനയിൽ തീയായ് വന്നുദിക്കട്ടെ..

നിർജീവകോശങ്ങളിൽ
നിൻ നഖ, ദന്തക്ഷതങ്ങളിൽ
നിന്ന് തൃപ്തിയുടെ
നിണം പൊടിയട്ടെ

പലായനം ചെയ്ത
ഉറവകളൊക്കെയും
നിന്റെ ദീർഘാലിംഗനത്തിൽ
സമുദ്രം തേടി ശാന്തമാവട്ടെ

ആലസ്യത്തിന്റെ
അഗ്നി കോണിൽ
ആയിരം മഴവില്ലുകളായി
പുഞ്ചിരിയൊളിപ്പിച്ച്

സുചികളെല്ലാം താഴ്ത്തി
അങ്കനങ്ങളെല്ലാം പൂജ്യമാക്കി
കാലിൽ നിന്നും
മുഖത്തേക്ക് വലിച്ചിടുന്ന
ആശുപത്രിപ്പുതപ്പിനുള്ളിൽ

ഹേ... മരണമേ
ഈ ഘനമൗനയാമത്തിൽ
നിനക്കുമെനിക്കും
ഇതു മധുവിധു

Sunday, May 14, 2017

പേരില്ലാപ്പുഴ



കളിയായിപ്പോലും പെണ്ണെ
നിന്നെ പുഴയെന്നു വിളിക്കുക വയ്യ
മുറിയാതെയൊഴുകിയ നീയോ
മുടിനാരുകള്‍ പോലെയിന്നും

ഇളവെയിലുകള്‍ നിന്നുടെ കവിളുകള്‍
നുള്ളിച്ചെറുതായിട്ടെന്നോ
അതുകാണാന്‍ നിന്നെപ്പലവുരു
ഇരുകയ്യിലെടുത്തോരോര്‍മകള്‍
കണ്ണുകളില്‍ പൂക്കളുമായി
ഇടവഴിയിലൂടെ വരുമ്പോള്‍
വിരലുകളില്‍ തൂങ്ങി നീയും
കലപിലകള്‍ ചോദ്യവുമായി
ഉരുളും ചെറുകല്ലുകള്‍ മന്ത്രം
ഉരുവിട്ടു മറഞ്ഞൂ കാലം
നീയോ പൊരിമണലില്‍ പോലും
പൂവിട്ടു കളങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തു
പല ചുഴികള്‍ നിന്നിലുണര്‍ന്നു
പതപൊട്ടിച്ചിരിയല തീര്‍ത്തു
അനുരാഗമൊളിച്ച മനം പോല്‍
ഉന്മാദമൊഴുക്കായ് നീയും
ഒരു വേളയിലെന്നെ നോക്കി
ചെറുതായൊരു കണ്ണുമിറുക്കി
പല നാളുകള്‍ നീയൊഴുകുമ്പോള്‍
മാനതാരൊരു സാഗരമായി
മംഗല്യത്താലി പണിഞ്ഞെന്‍
കൊന്നമരം നിന്നെക്കാത്തൂ
ചെറു മീനുകള്‍ നിന്നെത്തൊട്ടേ
പുളകങ്ങള്‍ പൊട്ടി വിരിഞ്ഞു
എവിടെത്തെറ്റീ നിന്‍ വഴികള്‍
എവിടെപ്പോയ് നിന്നുടയാടകള്‍
തെരുവോരക്കൊതി കണ്‍മിഴിയും
അഭിസാരികയായോ നീയും
മരവിച്ചൂ നിന്‍ കണ്ണിണകള്‍
പതറിപ്പോം ചുണ്ടുകളല്ലോ
ചതിവലകള്‍ പെട്ടുകുരുങ്ങീ
ചിതറിപ്പോയ് നിന്റെ കിനാവുകള്‍
ഇല്ലിനിമേല്‍ നീയെന്നായി
പാഴ്ക്കാടിന്‍ പ്രേതം മാത്രം
പിളര്‍നാവുകള്‍ കൊണ്ടേ നാഗം
കാമത്താല്‍ നിന്നെയുഴിഞ്ഞു
ചത്തും മലര്‍ന്നും
കെട്ടിക്കിടന്നു നാറിയും
കവിളൊട്ടി
കണ്ണീരുവറ്റി
മെയ്യുണങ്ങി ,മനമുണങ്ങി
വീര്‍പ്പടങ്ങി
തെക്കോട്ട്‌ തലവച്ചു
കാല്‍വിരല്‍ കെട്ടി
കണ്ണിമയടപ്പിച്ച്
കോടിപ്പോം ചുണ്ടുകളമര്‍ത്തി
വെള്ളപുതപ്പിച്ചു
നിന്നെ ചിതയിലേക്കെടുക്കുമ്പോള്‍
കളിയായിപ്പോലും പെണ്ണെ
നിന്നെ പുഴയെന്നു വിളിക്കുക വയ്യ
മുറിയാതെയൊഴുകിയ നീയോ
മുടിനാരുകള്‍ പോലെയിന്നും

വേട്ടയിറച്ചി




മമ്മീ മമ്മീ
ഞങ്ങളിന്ന്
ഒരു സാധനത്തെ പിടിച്ചല്ലോ

മരത്തിന്റെ
മുകളിലായിരുന്നു
രണ്ടെണ്ണം ഉണ്ടായിരുന്നു
ഇലകള്‍ക്കിടയില്‍
ഊഞ്ഞാലുകെട്ടി
രണ്ടും കൂടി എന്തോ
രഹസ്യം പറഞ്ഞു
മുട്ടിയുരുമ്മി
ഒളിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു ..

ഞങ്ങള്‍ പമ്മി പമ്മി
ഒച്ചയെടുക്കാതെ
തോക്കെടുത്ത്
ഉന്നം നോക്കി ഒറ്റ വെടി
വെളുത്ത കട്ടച്ചോരയൊക്കെ
ഒലിപ്പിച്ചുരുണ്ട്
രണ്ടും തട്ടിപ്പിടഞ്ഞു താഴെ
വീണപാടെ
കരിയിലകള്‍ക്കിടയിലേക്ക്
രക്ഷപ്പെടാന്‍ നോക്കി
ഞങ്ങളുണ്ടോ വിടുന്നു
പിടിച്ചുപിടിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു
കത്തിയെടുത്ത്
തോലൊക്കെ ജീവനോടെ
ചെത്തിയുരിഞ്ഞു
പിടയുന്നൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു
അനക്കം വിടും മുമ്പേ
കഷണം കഷണമാക്കി
കടിച്ചു പറിച്ചു
രണ്ടിനേം ഈമ്പി വലിച്ചു
കാര്‍ന്നു കാര്‍ന്നു
കൊന്നു തിന്നു
എല്ലൊക്കെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു..

നല്ല രസം ഉണ്ട് ട്ടോ
മാങ്ങേടെ ഇറച്ചി ..

Thursday, March 30, 2017

രൂപാന്തരണം



കപ്പിയും
തൊട്ടിയും
ആക്രിക്കച്ചവടക്കാരന്‍
തൂക്കിയെടുത്തു

കയറാവട്ടെ
ആരുടെയോ
നൈരാശ്യത്തിനോപ്പം
തൂങ്ങിക്കൂടി
ഏറെയുണങ്ങിയ
തണ്ടും കാലും
അടുപ്പിന്റെ വായിലേക്ക്
കയറിപ്പോയി
.
എണ്ണി മടുത്ത
കുപ്പികളുറകള്‍,
കൊന്നതും മരിച്ചതും
നെഞ്ചിലേക്ക് വീഴുന്നു
ആള്‍മറ വിണ്ടു കീറി
ആഴത്തിലേക്ക്
ഇരുണ്ടയാകാശത്തെയും
പൊട്ടിയൊലിക്കുന്ന
ഒരു ഉറവയെയും
തുറുകണ്ണോടെ
കിനാക്കണ്ട്
അത് അനങ്ങാതെ നില്‍ക്കും
ആര്‍ക്കും വേണ്ടാത്ത മൂലയില്‍
അങ്ങിനെയാണ് കിണര്‍
പൊട്ടക്കിണര്‍ ആയി
രൂപാന്തരപ്പെടുന്നത്

Monday, May 18, 2015

രംഗം ഒന്ന് 
==========
അവന്‍ /അവള്‍ കരയുന്നു 
ആരൊക്കെയോ ഓടി കൂടുന്നു 
അവര്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ഉച്ചത്തില്‍ 
കരഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു 
ആളുകള്‍ കേട്ട് കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു
രംഗം രണ്ട്
=========
അവന്‍ /അവള്‍ കരയുന്നു 
ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നില്ല 
അവര്‍ ഇടം വലം നോക്കി 
ഉച്ചത്തില്‍ ഉച്ചത്തില്‍ 
കരഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു
ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നില്ല ...
രംഗം മൂന്ന്
========
ചുറ്റും നോക്കി 
അവന്‍ /അവള്‍ 
കരച്ചിലിന്റെ പായ മടക്കി 
പരസ്പരം മരിച്ചു 
എന്നുറപ്പ് വരുത്തി 
എഴുനേറ്റു പോകുന്നു ...
മേമ്പൊടിക്കായി ജീവിതം 
എന്നെഴുതിയ കൊടി പിടിച്ച്
ഒരു ജാഥക്ക് ഓരത്ത് കൂടി 
വാ മൂടിക്കെട്ടി 
മൌനമായി പോകാവുന്നതാണ്
ഇത്രേ ഉള്ളൂ കാര്യങ്ങള്‍ ..
അവള്‍ എന്ന കവിത 
അവള്‍ എന്നെ
കടുപ്പിച്ചു നോക്കി 
അടിച്ചു വാരുന്നു
തുടച്ചു നീക്കുന്നു
ചിറി കോട്ടി
കല്ലിലിട്ടു അലക്കി
കഴുകി ഉണക്കാനിടുന്നു
പിരാകി പറഞ്ഞ്
ഇസ്തിരിയിട്ട്
ചുരുള്‍ നിവര്‍ത്തുന്നു ...
പല്ലിറുമ്മി
അവളെന്നെ
കൊത്തിയരിയുന്നു
വേവിച്ച് കറിയാക്കുന്നു
കൊറുവുതീര്‍ന്നു
പൂണ്ടടക്കം പിടിച്ച്
നെറ്റിയില്‍ ഉമ്മ വക്കുന്നു
കതകുകള്‍ പഴുതടച്ച്
നിഴലും വെളിച്ചവും
ചേര്‍ത്ത് വയ്ക്കുന്നു
പുഞ്ചിരിച്ച്
ചില നേരങ്ങളില്‍
താരാട്ട് പാടി ഉറക്കുന്നു ..
അപ്പോള്‍ അവളെന്നെ
പെറ്റുപോകുന്നു
ഞാന്‍ അനാദിയായി
കരഞ്ഞു പോകുന്നു