Monday, February 19, 2018

*അശാന്തന്‍*


കിടക്കുന്നു കരിമ്പായില്‍

മരച്ചും കൊണ്ടങ്ങിനെ 

കോടിമുണ്ടിന്‍പൊതിയായി

നമ്മിലോരുവനവന്‍


ശവത്തോടും തീണ്ടലല്ലോ

കടത്തുവാന്‍ പാടില്ലെന്ന്

വിധിച്ചു തമ്പുരാക്കന്മാര്‍

തോറ്റമാടുന്നു


കാളകൂടം കവിള്‍ക്കൊണ്ട

പെരുമാളിന്‍ കോവിലിന്ന്

കല കൊണ്ടേ കലഹിച്ചോ

നയിത്തമെത്രേ 


അവനല്ലോ കിടക്കുന്നു 

അശാന്തനായിപ്പോളും

അധികാരപ്പുരക്ക് മുമ്പില്‍ 

മുടിയാട്ടമായ്


അവനാര് തുടിപ്പാട്ടാല്‍

ഉലകത്തെ ഉണര്‍ത്തിയ 

പെരിയ ചെങ്കോലിന്റെ 

ഉടയോനല്ലേ 


അവനാര് കതിര്‍ക്കാള

പുറത്തേറി വരമ്പുകള്‍

കുളമ്പാലെ ചതച്ചോരു

നിറക്കരുത്തും 


അവനല്ലോ രമണന്ന്

വരകളാലുയിരുനല്‍കി 

പ്രേമപ്പുഴകടത്താന്‍ 

കൂട്ടുപോയ കളിച്ചങ്ങാതി

 

അവനല്ലേ ചെവി മുറിച്ചും 

നിറം ചേര്‍ത്ത് വരച്ചവന്‍ 

ജഠരാഗ്നീ കെടുത്തുവാ 

നുരുളക്കിഴങ്ങു തിന്നോര്‍


അവനല്ലേയീശ്വരന്മാര്‍ക്ക്

അവനിയില്‍ മുഖം നല്‍കി 

ഹൃദയസൂനമര്‍പ്പിച്ചേ

പൂജ ചെയ്തോനും


അവനല്ലോ പിഞ്ചു കയ്യാല്‍ 

ചുമര്‍ തോറും കരിക്കട്ട

ക്കിനാവുകള്‍ വരച്ചോരു 

കിടാത്തന്മാരും 


മുളകൊണ്ടും മണ്ണുകൊണ്ടും

തൃക്കരത്താല്‍ ഗൃഹം തീര്‍ത്ത്

കുടിയിരുന്നോരരചന്

അയിത്തമെന്നോ


വിയര്‍പ്പുകൊണ്ടും നിണം കൊണ്ടും 

വിശപ്പാലും ദാഹത്താലും 

വിരല്‍മുക്കി ജീവിതത്തെ 

വരച്ചെടുത്തോന്‍


നൂറു നൂറു കടുംവരകള്‍

ബാക്കിയിട്ടിട്ടവന്‍ പോകെ 

ശവത്തോടും തീണ്ടലല്ലോ 

കടത്തുവാന്‍ പാടില്ലെന്ന് 

വിധിച്ചു തമ്പുരാക്കന്മാര്‍

തോറ്റമാടുന്നു 


കാളകൂടം കവിള്‍ക്കൊണ്ട 

പെരുമാളിന്‍ കോവിലിന്ന്

കല കൊണ്ടേ കലഹിച്ചോ 

നയിത്തമെത്രേ  

 

കറുത്ത നീതി തന്‍ മുഖത്ത്

തുപ്പിക്കൊണ്ടുരുവമാകും

ജ്വലിക്കും തീപ്പന്തങ്ങള്‍ 

നിനക്ക് വേണ്ടി 


നിന്നെയാട്ടിയ പുഴുനാവുകള്‍

ഇല്ലെരിക്കല്‍ ക്ഷമകേഴും

ശാന്തനായുറങ്ങീടുക

കുഴിമാടത്തില്‍ 


നീ പിറക്കുംമാരിവില്ലില്‍ 

പൂത്തുമ്പിചിറകുകളില്‍ 

മയില്‍‌പ്പീലിക്കണ്ണുമായി 

അശാന്തനായി 


*ശിവപ്രസാദ് പാലോട്*

Friday, February 2, 2018

പാദുകം

ഉച്ചവെയിലുച്ചിയി
ലശ്വമേധം നടത്തുന്നു
തെരുവിൽ നടക്കുന്നവരുടെ
കാലുകളിലേക്ക് മാത്രം
കണ്ണു കൂർപ്പിക്കുന്ന
അസംഖ്യം ചെരുപ്പുകുത്തികൾ

അതിലൊരുവൻ ബുദ്ധനെപ്പോലെ
ആശയറ്റ മുഖമുള്ളവൻ
അവന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ നിൽക്കുന്നു
ആശയുടെ ഒരു കൊടുംകാട്
തീറാധാരമുള്ളവൻ

പിഞ്ഞിപ്പോയ എന്റെ ചെരിപ്പിലേക്ക്
വിശപ്പു കൊണ്ടാണവന്റെയമ്പ്

ഊരിക്കൊടുത്ത്
നിൽക്കുമ്പോൾ
കാലടിയിൽ അവന്റെ
നേർത്ത സൂചികയറുന്നു

വേദന സുഖത്തിന്
വഴിമാറിക്കൊടുക്കുകയാണ്
അവൻ വിരലുകൊണ്ടിപ്പോൾ കാലടികളെ തലോടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്
നാഡികളിൽ ലഹരിയുടെ
കുമിളകൾ പൊട്ടിച്ച്
ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് പെരുവിരലുകളെ ഊറ്റിക്കുടിച്ച്
രസന കൊണ്ട് ഒരുദ്യാനം
തീർക്കുകയാണവൻ

വിള്ളലുകളെല്ലാം തുന്നിക്കഴിഞ്ഞു
അകന്നിരുന്ന വിരലുകളുടെ
അടിവേരുകൾ
നഖങ്ങളുടെ അതിർത്തികൾ
എല്ലാം യോജിച്ചു കഴിഞ്ഞു
അവന്റെ കൈത്തഴമ്പിൽ
ഉണർന്നു പോയ കാൽ രോമങ്ങൾ

പാദങ്ങളെ കണങ്കാലിലേക്കും
തുടകളിലേക്കും
അരക്കെട്ടിലേക്കും
തടവിയുറപ്പിക്കുമ്പോൾ
അവൻ മൂളിക്കൊണ്ടിരുന്നപാട്ട്
ഏതോ ജന്മത്തിൽ
കേട്ടു മറന്ന പോലെ മധുരപ്പെടുകയാണ്
അറ്റം കൊളുത്തുള്ള സൂചി
ആഴ്ത്തി പിൻവലിക്കുമ്പോൾ
ഹൃദയത്തിൽ നിന്നൊരു നൂല്
വലിഞ്ഞു വരുമ്പോലെ

തെരുവിൽ
എത്രയോ സാക്ഷികളുടെ മധ്യത്തിൽ
ഇതെല്ലാം നടക്കുന്നല്ലോയെന്ന്
മനസ് വേവലാതിപ്പെടുമ്പോൾ

അപ്പോൾ മാത്രം അവനെന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നു
കണ്ണിമകളെയും നാസാദ്വാരങ്ങളെയും
വായും, രോമകൂപങ്ങൾ വരെ
അവൻ തുന്നിയെടുത്തു കളയുമെന്ന ഭയത്തിൽ
ഉള്ളിലെവിടെ നിന്നൊക്കെയോ
കിനിയുന്ന സ്രവങ്ങളിൽ വഴുക്കി

കാലുകൾ ധൃതിയിൽ വലിച്ചെടുത്ത്
ഇണ ചേരുകയായിരുന്ന
ചെരിപ്പുകളെ ഉണർത്താതെ
ഓർമ്മകൾക്ക് മീതെ
കനം വച്ചു കൊടുക്കാൻ
പുഷ്പചക്രം വിൽക്കുന്ന
കട തേടി
തെരുവിലൂടെ ഓടാൻ മാത്രം
എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചിരുന്നു..

ശിവപ്രസാദ് പാലോട്

Saturday, December 30, 2017

ചോദ്യ ശാസ്ത്രം


ഉരുവിടും വാക്കിനെ
മുളയിലെത്തന്നെ
കരിക്കുമിന്നിന്റെ
കൊടുംവേനലിൽ

ഉയരുന്ന കയ്യിനെ-
യുരുക്കാൽ വിലങ്ങും
കെട്ടകാലത്തിൻ
ഹിമശൈത്യാലയങ്ങളിൽ

ഉരുട്ടുമന്നത്തിൻ
രുചി ഭേദങ്ങൾ തേടിയും
ഉടുക്കും തുണിക്കീറി_
ന്നിഴപിരിച്ചു നോക്കിയും

ഞരമ്പിലോടുമോർമ്മയിൽ
വിഷ ബീജം കലർത്തിയും
ഹൃദ് ഭിത്തിയിലുറച്ച
ലിപികളൊക്കെത്തിരുത്തിയും

കോർത്ത കൈകളെയൊക്കെ
കൂർത്ത മൂർച്ച കൊണ്ടകറ്റിയും
വിയർത്ത ചെയ്യുകൾ
വരച്ചഭൂപടം
തുണ്ടം മുറിച്ചു ഭാഗിച്ചും

വാക്കിൻ നെരിപ്പോടു
കാക്കുന്ന തൂലികയെ
വെടിപ്പുക കൊണ്ടു മൂടി
അടിയാള മുഷ്ടികളെ-
യധികാരച്ചങ്ങല ബന്ധിച്ചും

ഇടിമുറികൾ, തെരുവുകളിൽ
നര മൃഗയകൾ, ചിന്തകളിൽ
വിതയ്ക്കുമന്തകവിത്തുകൾ
ഇന്നിൻ നിമിഷങ്ങൾ നിറയ്ക്കവേ

ഉയരുന്നുണ്ടനേകം കണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുശിരുകൾ
നാറും മുഖം മൂടികൾ
പിച്ചിച്ചീന്തിയെറിയുവാൻ
ബലം കൊണ്ടുറപ്പിച്ച
സിംഹാസനങ്ങൾക്കുനേരെ
ഊരിപ്പിടിച്ച വാൾമുനകൾക്കു നേരേ
പോർവിളികളട്ടഹാസങ്ങൾക്കുനേര,

മഹാ മൗനം ഭേദിച്ചു
കാരിരുമ്പാൽ തീർത്ത ചോദ്യങ്ങൾ
വിരിയുന്നനേകം തളിരുകൾ
തീയിൽ കുരുത്ത വിത്തുകൾ

ഇല്ല, തകർന്നീടുമൊരു ദിനം
കൂരിരുകൾ കോട്ടയിപ്രകമ്പനത്തിൽ
ഉദിക്കുമൊരായിരം സൂര്യന്മാരൊരുമി
ച്ചുയർത്തുമീ ചോദ്യങ്ങൾ
അന്നേരം പുലരുവാൻ വെമ്പും
പൂവുകളൊക്കെയും സാക്ഷി.


ശിവപ്രസാദ് പാലോട്

Monday, November 20, 2017

കോലൈസ് തിന്നുന്ന* *കുട്ടികൾ*

*
കൃത്യമായി
പറഞ്ഞാൽ
രണ്ടു കുട്ടികൾ
കോലൈസ് വാങ്ങിക്കുകയാണ്

കൃത്യതയില്ലാതെ
പറഞ്ഞാൽ
നാളത്തെ പൗരന്മാരുടെ പ്രതിനിധികളാകയാൽ
അവർ അനേകം പേരുണ്ടെന്ന
ദൃഷ്ടിദോഷം...
ഈമ്പുന്തോറും
ചുരുങ്ങി വരുന്ന
ജീവിതമാകുന്ന കോ ലൈസ്
എന്ന വിഭ്രാന്തരൂപകം

ഐസുകാരന്റെ
തണുത്ത ചിരി
കുട്ടികളുടെ കൊതിച്ചൂടിൽ
ഒലിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന ഐസ്
ഐസുപെട്ടിക്കു ചുറ്റും
ചില തേനീച്ച മൂളൽ
നുണഞ്ഞരഞ്ഞുചാവുന്ന
ചോണനുറുമ്പുകൾ
മധുര രക്തസാക്ഷികൾ
എല്ലാം കാണാൻ
വഴുവഴുപ്പൊട്ടി മിനുസമായ
സിമന്റ് ബഞ്ചിൽ
ഞാനൊറ്റക്കാണെന്ന്
ധരിച്ചേക്കരുത്

അമ്മിഞ്ഞപ്പാൽ മുതൽ
ഡ്രിപ്പ് ബോട്ടിൽ വരെ
രുചിക്കലി കയറിയ
സകലമാന എരിച്ചിലുകളും ഒപ്പം ചേർന്നിരിക്കുന്നുണ്ട്

കുട്ടികൾ ഒരാൾ ഈമ്പിയ
കോലൈസ് അടുത്തവന്റെ ചുണ്ടിൽ
ചേർത്തുവക്കുന്നു
ഉമിനീരുകൾ
അയിത്തമില്ലാതെ
കൂടിക്കലരുന്നു...
അവരുടെ വെളുത്ത കുപ്പായത്തിൽ
ഐസു നിറം ദീപുകളുണ്ടാക്കുന്നു
തുടക്കുമ്പോൾ അവ
പരന്നു വൻകരകളായി
വെളുപ്പിന്റെ കടലുകളെ
ഉമ്മ വക്കുന്നു

ഉച്ചിയിൽ വീണ
കാക്കക്കാഷ്ഠം കരിയില കൊണ്ട്
തുടച്ചു മാറ്റുമ്പോൾ
ചുകന്ന സൂര്യൻ
കാറ്റാടി മരത്തിന്റെ
ഇലക്കൂർപ്പുകൾക്കൾക്കുള്ളിലൂടെ
എനിക്ക് മറ്റൊരു ഐസ് വട്ടമായി വെളിപ്പെടുന്നു

ഐസ് തീർന്ന്
കോലുകൾ ബാക്കിയാവുന്നു
ഇപ്പോളവർ അതു കൊണ്ട് കുട്ടിയും കോലും കളിക്കുന്നു...
പിന്നെ
ഐസ്കോലുകൾ
കുന്തങ്ങളാക്കി അവർ
പരസ്പരം മൂർച്ചകളാകുന്നു
വാളുകളാക്കി വെട്ടിത്തടുത്ത്
തീപ്പൊരികൾ കൊണ്ട്
നക്ഷത്രങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നു
കോലുകൾ യുദ്ധവിമാനങ്ങളും
മിസൈലുകളുമായി
പറന്ന് ജനപഥങ്ങൾക്കു മേൽ പുകപ്പൂവുകളാകുന്നു

കുട്ടികളെ ഇപ്പോൾ
കാണാതായിരിക്കുന്നു
പാർക്കിന്
ഒരു യുദ്ധഭൂമിയുടെ
പിൻ കർട്ടൻ വലിച്ചിട്ട്
ഐസ് കാരൻ
എപ്പോഴോ ഓടിയൊളിച്ചിട്ടുണ്ട്

പടയോട്ടങ്ങളുടെ
കുതിരച്ചാലുകൾ
കൂട്ടക്കരച്ചിലുകളും
പൊട്ടിച്ചിരികളും
കൂടിക്കലർന്ന്
രക്ത മാംസ ചല നദികളായി ഒഴുകുമ്പോൾ
ഞാനെന്റെ ജാതകം ഒരു
കടലാസ് തോണിയാക്കി
ഒഴുക്കിവിടുന്നു

കൈകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട്
കാലുകൾ സിമന്റ് ബെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു കെട്ടി
ഒരു പാട് ഐസ്കോലുകൾ
കുരലിലേക്ക് തിരുകിക്കയറ്റി
ഓരോ നിമിഷത്തിലും
ശിരസിലേക്ക് ഒറ്റി വീഴുന്ന
തണുപ്പറിഞ്ഞ്
നാടുകടത്തലോ
തലവെട്ടലോ
ജീവപര്യന്തമോ കാത്ത്
ഞാൻ ജരാനരകളുടെ
യുദ്ധത്തടവുകാരനാകുന്നു....

ഒന്നിച്ച് കളിക്കാമെന്നേറ്റ് തുടങ്ങിയ
നാടകത്തിൽ
എന്നെ ഒറ്റക്കഭിനയിക്കാൻ വിട്ട്
ഈ കുട്ടികൾ എവിടെപ്പോയി..?

*ശിവപ്രസാദ് പാലോട്*

*ഡി വി ഡി*

അവളും
അവനും
അപരിചിതരായിരുന്നു
ചായകൊടുത്തപ്പോൾ
അവൻ സോഫയിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട്
തല നൂറ്റിനാൽപ്പന്തഞ്ചു ഡിഗ്രി
ബൃഹദ് കോണിൽ അവളെ നോക്കിയതും
അവൾ മുപ്പതു ഡിഗ്രി
ന്യൂന കോണിൽ അവനെ
നോക്കിയതുമാണ്
അവരുടെ വിദൂര
വിഭിന്ന ഭ്രമണ പരിക്രമണ
ദിനരാത്ര ഗ്രഹണ
ഗ്രഹ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ
നില, നിലയില്ലായ്മ -
പ്പൊരുത്തങ്ങൾ...
ലിംഗ യോനി സാമ്യവ്യത്യാസങ്ങൾ

മീറ്റിങ്ങ് പോയന്റ്
എന്ന വഴിയോര
പ്രണയ അറയിലെ
കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് കൂട്ടിൽ
അവർ വിരലു തമ്മിൽ തൊട്ടതും
ഉമ്മ പോലെന്തോ
ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു നൽകിയതും
ഡോർ തുറന്ന് സപ്ലയർ വന്നതുമവർ വേർപെട്ടേതോ
വൻകരകളായ് തീർന്നതും

ഫോണിൽ
ഓഡിയോയായും
വീഡിയോയായും
രചിച്ച
സന്ദേശകാവ്യങ്ങൾ
കണ്ടതും കേട്ടതും
അരിമാവു പുളിച്ച പോലെ
മധുരക്കള്ളു പോലെ
നുരഞ്ഞു പൊന്താറുണ്ടത്രേ

തല കുനിച്ചും
കൈവിറച്ചും മിന്നുകെട്ട്
ഇടിവെട്ടീടും വണ്ണം
ഫ്ലാഷ് മിന്നുമൊലി
കണ്ടവൾ മൈഥിലി
മയിൽപ്പേട പോലവളവൻ
ചാവി കൊടുത്തോടും
യന്ത്രപ്പാവ പോൽ ചമഞ്ഞും

മുള്ളിത്തെറിച്ച ബന്ധങ്ങൾക്കൊക്കെയും
പുടവ കൊടുത്തനുഗ്രഹം
ആബാലവൃദ്ധം
കടിച്ചും പറിച്ചും വലിച്ചും
സൽക്കാരമാമാങ്കമിടയിൽ
രഹസ്യമായ് സുരമോന്തിയ
വര ഭൂതഗണങ്ങൾ

നാനാ വർണച്ചാക്കുകൾ
പ്ലാസ്റ്റിക്കു കുപ്പികൾ
ഗർഭനിരോധനയുറ ബലൂണുകൾ
ചളിയിൽ കുളിപ്പിച്ചു നിർത്തിയ മണ്ണുമാന്തിയന്ത്രക്കൊട്ടയിൽ
വധൂവര സിംഹാസനങ്ങൾ
കാതടപ്പിക്കും കൂവൽ
തുടങ്ങയാം ഘോഷയാത്ര

അവനുമവളുമിപ്പോൾ
ചുടു ചോറുമാന്തിയിടം വലം ചാടി
തല, പൃഷ്ഠം ചൊറിയും
രണ്ടാൾക്കുരങ്ങുകൾ

ആരൊക്കെയോ ചേർന്നു
ചട്ടം പഠിപ്പിക്കും
തൊഴുത്തിൽ കെട്ടാനാകും വിധം മെലിഞ്ഞ രണ്ടു കുഴിയാനകൾ

പൊന്താക്കല്ലേറ്റിപ്പറക്കാൻ
തുനിയും തുമ്പികൾ
മുളഞ്ഞിൽ പെട്ട രണ്ടീച്ചകൾ
വലയിൽ കുടുങ്ങിയ ചേരകൾ
പുകച്ച മാളത്തിൽ
വീർപ്പുമുട്ടിയ പാമ്പുകൾ
നിഴൽപ്പാവകൾ

അവളിപ്പോൾ
വിയർത്തു കുളിച്ച്
തേങ്ങ പൊളിക്കുന്നു
അമ്മിയിൽ മുളകരച്ചു
കണ്ണുനീറ്റുന്നു
കല്യാണ സാരിയിൽ
എരിവു വട്ടം വരക്കുന്നു

പൊതിയട്ടെങ്ങനെ
പൊട്ടട്ടെ തേങ്ങ

വടിവൊത്ത അര
ഒന്നൊന്നര തുട
കുലുങ്ങുന്നോ അമ്മി
കൊത്തിവലിക്കുന്ന
കണ്ണുകൾക്കിടയിൽ
വഴുക്കുന്ന വാക്കുകൾക്കിടയിൽ
ആർക്കുന്ന കബന്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ
അവളിപ്പോൾ ദ്രൗപതി
അഴിഞ്ഞു പോം ചേല

അവനൊരു മൂലക്ക്
കടയുകയാണ്
കട കോലുകൊണ്ട്
പാലാഴി മൈഥുനം

അമൃതെപ്പോൾ വരുമെന്നാർക്കും
അസുര ജന്മങ്ങൾ

ഇപ്പോ ഇവനുമവളും
പുളിമാവു വെട്ടിക്കിറുകയാണ്
വെള്ളക്കോടി വാങ്ങുകയാണ്
നിലവിളക്ക് കത്തിക്കുകയാണ്
തുളസിയുമരിയും പൂവുമിട്ട
വെള്ളം പരസ്പരം
ചുണ്ടിലിറ്റിച്ച്
രണ്ടു ശവങ്ങളായ് നിവർന്നു കിടക്കുകയാണ്

അവളവനെ
വിറകടുക്കി ചിത വച്ച്
വലം വച്ച് തീകൊളുത്തുന്നു
ആ തീയ്യിലേക്കവൾ എടുത്തു ചാടുന്നു..

അവനവളെ
കുഴികുത്തി
പെട്ടിയിലാക്കി ചേർത്തടച്ച്
മറവു ചെയ്യാറെടുക്കുന്നു
ആ കുഴിയിലവനും ഇഴഞ്ഞു കയറി
കുഴി മൂടുന്നു...

അവളവനും
അവനവൾക്കും
ചാക്കാല നീട്ടിപ്പാടുന്നു

യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ് പട പിൻ വാങ്ങുന്നു
മണ്ണുമാന്തിയുടെ മുരൾച്ച
അകന്നുപോവുന്നു

അവളുമവനുമിപ്പോൾ
പൊതുദർശനത്തിന് ശേഷം എഴുനേറ്റു നടന്നു പോകുന്ന
രണ്ടു പ്രേതങ്ങൾ

ശവകുടീരത്തിലിരുന്ന്
അവരിപ്പോൾ
കല്യാണത്തിന്റെ
ഡിവിഡി കാണുകയാവണം
അവരിപ്പോഴും
അപരിചിതരായി തുടരട്ടെ

*ശിവപ്രസാദ് പാലോട്*

മരീചിക

അവളുടെ കാർകൂന്തൽ
കൂരിട്ടു പെറ്റ ചാപിള്ള

നീണ്ടു നീലച്ച കണ്ണുകൾ
അപരിചിതമായ
തുരങ്ക പാതകൾ
തിലപുഷ്പാകൃതിയാം
നാസികത്തുമ്പോ
കൊടുവിഷഫണം

ചൊന്തൊണ്ടിപ്പഴങ്ങളായിരുന്നില്ലതു
ചെഞ്ചോര പുരണ്ട ചുണ്ടുകൾ
മുത്തരി പല്ലല്ലായിരുന്നു
അട്ടഹാസമിറ്റും ദംഷ്ട്രകൾ

കുയിൽവാണിയല്ലായിരുന്നു
മയിലാട്ടമല്ലായിരുന്നു
നഞ്ഞുനീറിയ വാക്കുകൾ
മുഖംമൂടിക്കൂത്താട്ടം മാത്രം

പ്രണയഗാനങ്ങളല്ലായിരുന്നു
സന്ദേശകാവ്യങ്ങളല്ലായിരുന്നു
പെരുംനുണ ചാലിച്ച
കയ്ക്കും പേച്ചുകൾ മാത്രം

എല്ലാം മനസിലായപ്പോളേക്കും
അവനിവിടെയീക്കരിമ്പനച്ചോട്ടിൽ
എല്ലും മുടിയുമായി
അശാന്തശയനം

*ശിവപ്രസാദ് പാലോട്*

സ്വർഗം

സ്കൂളിലേക്ക്
നേരം വൈകിയതിനാലാണ്
യൂണിഫോമിട്ട പൂമ്പാറ്റ
സീബ്ര ലൈനിലൂടെ
പിച്ചവച്ചത്

വർക്ക് സൈറ്റിൽ
സാധനമെത്താത്തതിനാൽ
തുടർച്ചയായി കോൺട്രാക്ടറുടെ ഫോൺ കാരണം
ടിപ്പർ ഡ്രൈവർക്ക്
നേരം വൈകിയിരുന്നു

സൂപ്പർഫാസ്റ്റിലെ
എല്ലാ യാത്രക്കാർക്കും
നേരം വൈകിയിരുന്നതിനാൽ
ഡോർ ചെക്കർ വാതിലിൽ
അമർത്തിക്കൊട്ടി
പാഞ്ഞു പോയി

തല ചരിച്ചൊന്നു നോക്കി
ഒരു ബൈക്കുകാരൻ
പാറിപ്പോയി
വഴിയിലെവിടെയോ യയാളുടെയേതെങ്കിലുമൊരിഷ്ടം
കാത്തു നില്പായിരിക്കണം

ചെവി വട്ടം പിടിച്ച്
ഒരോട്ടോ ചുമച്ചു നിന്ന്
ഇടറിക്കടന്നു പോയി

നെറ്റിയിൽ കണ്ണു മിഴിയിച്ച
വാഹനത്തിനും നേരം
വൈകിപ്പോയി
കാഷ്വാലിറ്റിയിൽ
നേരം ഒരുപാടു വൈകി
വാർന്നു പോയിട്ടുണ്ടെന്ന്
ഡോക്ടർ കൈമലർത്തി

പ്രപഞ്ചത്തിൽ
എല്ലാ ഓട്ടങ്ങളും
നേരം വൈകാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ്..

അതു കൊണ്ടാണ്
അവളിവിടെ ഇത്ര
നേരത്തെയെത്തിയത്

മാലാഖ പറഞ്ഞു നിർത്തി

*ശിവപ്രസാദ് പാലോട്*