Saturday, November 27, 2010

നേര്‍ക്കാഴ്ചകള്‍
അണയാതീയിന്‍
കണ്ണുകളായി ഉണര്‍ന്നെ നില്കും
നക്ഷത്രം പോല്‍
കാഴ്ചയിലാകെ
ചുഴികളിലെന്നും
 പെട്ട് തിരിഞ്ഞും
ഉള്ളിലെ ഊക്കന്‍
 തീക്കടല്‍ നാവാല്‍
 ജീവനെയെന്നും
നക്കി നനച്ചും
അയഞ്ഞു മുഷിഞ്ഞൊരു
 നാടക വസ്ത്രം
തെല്ലിട അയലില്‍ തോരാനിട്ടും
മേയ്യുകലെന്നാല്‍
കാമം, ക്രോധം മോഹമതങ്ങിനെ
ചെന്തീയായി എരിഞ്ഞെപോകും
ജീവിതവൃക്ഷമാതാകിലും
ഏകുക വിത്തുകള്‍ തണലുകള്‍ 
കണ്ണില്‍ കനലുകള്‍
പെട്ടെന്നകിലും
എന്നക്കതിലോതുങ്ങാ-
യനന്തര തലമുറ
ഇത്തിരിയെങ്കിലും
ഓര്‍ക്കനമതിനായി
അലസത വിട്ടിട്ടടി
വെരുകളിലുരച്ചേ നില്‍ക്കുക
ഒരു നാള്‍
 സൂര്യനുദിക്കും  തീര്‍ച്ച

No comments:

Post a Comment