Thursday, September 20, 2012

സമയരഥം

ഹൃദയ രക്തം മുക്കി 
യുണക്കിയ പതാകയായ്‌ 
പറന്നിട്ടുണ്ടവന്‍ 

വിവസത്രം വാനില്‍ ,

ചങ്ങലക്കെട്ടുകള്‍
കാലില്‍ത്തഴമ്പിന്റെ
കരിമ്പാടുകള്‍തീര്‍ത്തു
പിണഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോള്‍
ചിരിച്ചിട്ടുണ്ടവന്‍

പകുത്ത കരളുകള്‍
നാഗങ്ങളായ്‌ വന്നു
ജ്വരം കൊണ്ട് ദംശിച്ച
നട്ടുച്ചകളില്‍
ആരോടെന്നില്ലാതെ
കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടവന്‍

അവന്റെ പാട്ടുകള്‍ക്ക്
കൊട്ടിയടച്ചു പോയ
ചെവികളെ
അവന്റെ ചുവടിനു
ഭ്രാന്തിന്റെ മുദ്രയിട്ട
കണ്ണുകളെ
അവന്റെ രക്തത്തിന്
വിലയിട്ടവരേ
ഈ അന്തിത്തിരി
കെടുത്താതിരിക്കുക
ഒരു കാറ്റിനും പിടി കൊടുക്കാതെ
അവന്‍ ജ്വലിച്ചു തീരുന്നത്
കണ്ടു കൊണ്ടെയിരിക്കുക

No comments:

Post a Comment