Thursday, April 11, 2013

കടാലാസു വഞ്ചികള്‍


രാവിലെ കരഞ്ഞു വീര്‍ത്ത 
മുഖവുമായി 
ഒരു മേഘമാണ് 
വിളിച്ചുണര്‍ത്തിയത്

ആകാശചരിവുകളില്‍
ആരോരുമില്ലാതെ
അലയുകയാണത്രേ

കണ്‍കോണുകളില്‍
അപ്പോള്‍ ഒരു തുള്ളി
തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു

തലചായക്കാന്‍
ഒരു കാറ്റിന്റെ
ചുമല്‍ കിട്ടാതെ

മയങ്ങാന്‍
ഒരു പര്‍വതത്തിന്റെ
മടിത്തട്ടില്ലാതെ

കൂട്ടിനു
ഒരു മാമരത്തിന്റെ
മാറിടമില്ലാതെ

രാവിലെ കരഞ്ഞു വീര്‍ത്ത
മുഖവുമായി
ഒരു മേഘമാണ്
വിളിച്ചുണര്‍ത്തിയത്

ഒന്ന് കൈ നീട്ടിയപ്പോള്‍
അതിറങ്ങി വരികയായിരുന്നു
അരുമയോടെ
ഇണങ്ങി നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു

ഉരുണ്ടുകൂടലിന്റെ
ഘനമൌനത്തിനു ശേഷം
ചാറലുകളുടെ
ജല്പനങ്ങള്‍

ഉയര്‍ന്നും താണും
കലമ്പലുകളുടെ തോരാ മഴയായി
ഒരു മേഘം മുഴുവന്‍
ചുരന്നിരങ്ങുകയായിരുന്നു
അപ്പോഴും
ഒരു കവിതയും
പാടി മുഴുമിക്കാതെ
ഒരു കഥയും
പറഞ്ഞു തീരാതെ
ഒരു ചിത്രവും
വരച്ചു തീരാതെ
വിരലുകള്‍ പോലെ
ഒഴുക്കുകള്‍

ഇപ്പോള്‍ എന്റെ
കടാലാസു വഞ്ചികള്‍ക്ക്
ജീവന്‍ വച്ചിട്ടുണ്ട്

ഒരു മേഘത്തിന്റെ
പുഞ്ചിരി മുഴുവന്‍
കൂട്ടി വച്ച്
പേരറിയാത്തെ
ദിക്കുകള്‍ തേടി
അവ യാത്രയിലാണ്

No comments:

Post a Comment