Tuesday, October 7, 2014

നില്‍പ്പ്
നില്‍ക്കുകയാണവര്‍ 
പൊള്ളുന്ന കാലുകള്‍
നിറമറ്റ ഭൂമിയിലാഴ്ത്തി
ചൊല്ലുകയാണവര്‍ വേദനകള്‍
കാര്ന്നിട്ട കവിതകള്‍
ലിപിയില്ല താളപ്പെരുക്കമില്ല 

ഉശിരുണ്ട് ഉള്ളില്‍ കനക്കുന്ന 
വിധിയുടെ പോരാട്ട വീര്യമുണ്ട്
കരുത്തുണ്ട് കരിമ്പാറ
പൊട്ടിചെടുക്കും തഴമ്പുണ്ട്

നില്‍ക്കുകയാണവര്‍
പൊള്ളുന്ന കാലുകള്‍
നെഞ്ചിലിലുയരുന്ന
പ്രതിഷേധലാവയും പേറി

കൊടിവച്ച കാറുകള്‍ പറക്കുന്ന
നഗരമാഹാമരുത്തിന്നോരത്തു
നില്‍ക്കുകയാനവര്‍
വിശക്കാത്ത കാലുകള്‍
ഒരു തുടം പാഴ് നീതിക്കായി

പെരുവിരലുകളെന്നോ
ഗുരുദക്ഷിണക്കായി
പിഴുതെടുത്തെ പോയ്‌ കാലം
കിനാവുകളോക്കെയും കണ്ണുപൊട്ടി
ചോരപൊടിയുന്ന നെറ്റിയായ്
അലയുകാണാത്മാവുകള്‍
ഗതി കിട്ടാതേതോ യുഗാന്തരങ്ങള്‍

ഇവരുടെ തളിരിളം മേനി
ഇവരുടെ പേശിക്കരുത്ത്
ഇവരുടെ താളം ,ഇവരുടെ ചുവടുകള്‍
കട്ടെടുത്തോടി അധികാരം

ഇവര്‍ക്കോണമില്ല
നറും കണിയുടെ വിഷുപ്പൂവില്ല
ഇവര്‍ക്കില്ല ഗാന്ധിപ്പിറപ്പും
ഇവര്‍ക്കില്ല ഗാന്ധി മരിപ്പും

ഉള്ളത് ഒരേ സഹനം മാത്രം
അതിനതിരില്ലണികലുമില്ല
മൌനം മ്ഹാമൌനം മാത്രം
ഇവര്‍ക്കായുയരില്ല ശബ്ദം
എങ്കിലും
എങ്കിലും നില്‍ക്കുകയാണവര്‍
പൊള്ളുന്ന കാലുകള്‍
നിറമറ്റ ഭൂമിയിലാഴ്ത്തി
എന്ത് കൊണ്ടെന്നറിയില്ല 

മുറ്റത്തിന്റെ
തെക്കേ മൂലയില്‍ 
മെല്ലിച്ചു 
ഉണങ്ങാന്‍ വെമ്പുന്ന 
ആ ചെടി 
അവള്‍ നട്ടതാണ് 
എന്ത് കൊണ്ടെന്നറിയില്ല 

അതില്‍ ഒരാഴ്ചയായി
ഒരു പൂവുണ്ട്
എടുത്തു പറയാന്‍
പ്രത്യേകിച്ച് അലങ്കാരങ്ങള്‍
ഒന്നുമില്ലാത്ത
ഒരു പൂവുണ്ട്
അതവള്‍ പറിചിട്ടില്ല
എന്ത് കൊണ്ടെന്നറിയില്ല

ഇന്ന് ഞാന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍

ഒരിതളില്‍ ഒരു പുഴു
അരിച്ചു നടക്കുന്നു
മറ്റേ ഇതളില്‍ ഒരു ശലഭം
ഉമ്മ വയ്ക്കുന്നു

ഞാന്‍ ജിബ്രാനില്‍ മുങ്ങി

ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം
ദേവാലയത്തിന്റെ
മാർബിൾപ്പടിയിൽ
ഒരു സ്ത്രി
രണ്ടു പുരുഷന്മാരുടെ
ഇടയിൽ ഇരിക്കുന്നത്
ഞാൻ കണ്ടു.
അവളുടെ മുഖത്തിന്റെ
ഒരു വശം വിളറിയിരുന്നു.
മറുവശമാകട്ടെ തുടുത്തും -(ഖലീല്‍ ജിബ്രാന്‍ )

എന്ത് കൊണ്ടെന്നറിയില്ല
വളര്‍ത്തുമൃഗം 

ദൂരെ ഏതോ ചന്തയില്‍ നിന്നും 

അച്ഛന്‍ ചുളുവിലക്ക് വാങ്ങിയതാത്രെ 

അതാണ്‌ ഞങ്ങളെ 
പ്രസവിച്ചതും 
മുലയൂട്ടിയതും
ഉടുപ്പിക്കുന്നതും 
കുളിപ്പിക്കുന്നതും 
ആഹാരം തരുന്നതും
അലക്കുന്നതും എല്ലാം

ഇതിനായി പ്രത്യേകിച്ച്
ആഹാരം ഒന്നും വേണ്ട
നമ്മള്‍ ഒക്കെ കഴിച്ചു
ബാക്കി ഉള്ളത് ഇത് മിണ്ടാതെ
രുചിയോടെ തിന്നും

ഇടയ്ക്കു അപ്പുറത്തെ മിന്നൂന്റെ വീട്ടിലെ
വളര്‍ത്തു മൃഗം
വേലിചാടി ഇപ്പുറത്ത് എത്താറുണ്ട്
തിരിച്ചും ,
അപ്പോള്‍ ഈ രണ്ടു വളര്‍ത്തു മൃഗങ്ങള്‍
എന്തൊക്കെയോ ചെവിയില്‍
പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാം
അപൂര്‍വ്വം ചിരിക്കുകയും

രാത്രിയില്‍ ഇരുട്ടത്ത്
ചിലപ്പോള്‍ ഇതിന്റെ
നേര്‍ത്ത തേങ്ങലുകള്‍ കേള്‍ക്കാം

പകലും ഇടയ്ക്ക് ഇതിന്റെ
കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ താഴെ
രണ്ടു നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ ഉണ്ടാകും
എന്താന്നു ചോദിച്ചാല്‍
ഒന്നൂല്യ എന്നൊരു വാക്ക് മാത്രമേ
അത് പഠിച്ചിട്ടുള്ളൂ എന്ന് തോന്നും

ഇടയ്ക്ക് ചില വിശേഷങ്ങള്‍ക്ക്
ഞങ്ങള്‍ ഇതിനെ
നെറ്റിയില്‍ കുറി ഒക്കെ തൊടുവിച്ചു
കഴുത്തില്‍ കുറെ മാല ഒക്കെ ഇടീച്ചു
പുറത്തു കൊണ്ട് പോകും ..
വല്ലപ്പോളും പുറത്തു ചാടുന്നത് കൊണ്ടാകാം
വേറെ വളര്‍ത്തു മൃഗങ്ങളുടെ കൂടെ
അത് വല്ലാത്ത മേച്ചിലാണ്
വിളിച്ചാലും വിളിച്ചാലും വരില്ല
പിന്നെ മൂക്കുകയര്‍ ഒക്കെ പിടിച്ചു
ഉന്തി തല്ലി വണ്ടിയില്‍ കയറ്റും
കൊണ്ട് വന്നു വീണ്ടും കെട്ടിയിടും .

ഇനി കെട്ടിയിട്ടില്ലെങ്കിലും
അത് കൂടിയാല്‍ വേലി വരെയേ പോകൂ
മുരിങ്ങയില പൊട്ടിക്കാനോ
ഗേറ്റില്‍ ഇട്ട പത്രം എടുക്കാനോ മറ്റോ
കൃത്യം ആയി തിരിച്ചു വരും

പനിയൊക്കെ വന്നാല്‍
ഇത് ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ പറയും
ആശുപത്രിയില്‍ ഒന്നും പോണ്ട എന്ന്
എന്നിട്ട് എന്തൊക്കയോ കുത്തിച്ചതച്ചു
മരുന്നുണ്ടാക്കി കുടിക്കുന്നത് കാണാം

നമ്മള്‍ ചീത്ത പറഞ്ഞാലോ
കളിയാക്കിയാലോ
ഇതിനു അധികം പരാതി
ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല
ഭയങ്കര നന്ദിയാ ...

Monday, May 26, 2014

വീണ

"ആരെങ്കിലും അപശബ്ദമെങ്കിലും 
മീട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ "
അനാഥ വീണയുടെ 
ആത്മഗതം .
ഗതി പൂ മൂടല്‍ കഴിഞ്ഞു 
അതിനടിയില്‍ 
ശ്വാസം മുട്ടി 
മരിച്ചു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു 
ദേവി
ഇനി 


ഇല്ല കടലേ 
നിനക്ക് മായ്ക്കാന്‍ വേണ്ടി 
ഇനി ഈ തീരത്ത് 
ഞാന്‍ ആരുടെ പേരും 
കോറിവയ്ക്കില്ലനോവ്

അലകള്‍ നിലച്ച് പോയ സമുദ്രം
കരയോട് കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു 
നിശബ്ദമായ മഹാകാവ്യം

ഉറക്കം


പരസ്പരം പിണങ്ങി 
മുഖം വീര്‍പ്പിച്ചു 
മുഖം കൊടുക്കാതെ 
ഉറക്കം നടിച്ചും 
ഉറങ്ങാതെയും 
പാതിരയാകുംപോള്‍ 
അവള്‍ മോബിലില്‍ പരതി 
സഫലമീയാത്ര 
ഉയര്‍ന്ന ശബ്ദത്തില്‍ വയ്ക്കുന്നു 
വരിക സഖീ നീ എന്നണിയത്ത്
ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കൂ എന്ന
വരിയെത്തുംപോള്‍ 
അറിയാതെ, അറിയാതെ 
മുഖത്തോടു മുഖം ചേര്‍ത്തു 
ഞങ്ങള്‍ ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കുന്നു 
ഇതൊരു പതിവാകുന്നു 
സഫലമീയാത്ര


മൌനം


ഇന്നെനിക്കു വിശന്നപ്പൊള്‍
നീ മൌനം കൊണ്ട് ഊട്ടി
ദാഹിചപ്പൊള്‍ ഒരു കുടം നിറയെ മൌനം തന്നു 
ഞാന്‍ വേദനിച്ചപ്പൊള്‍
മൌനം കൊണ്ട് ഉപ്പു പുരട്ടി 
ഞാന്‍ പിണ്ങ്ങയപ്പൊള്‍
മൌനം കൊണ്ടു തലോടി

അന്തിക്കൂട്ട്



പിശാച്
കാണാന്‍ സുന്ദരന്‍ /സുന്ദരി ആണ് 
എന്താ പുഞ്ചിരി ..
മയങ്ങിപ്പോകും 
പിശാചിന്റെ കയ്യില്‍ 
എപ്പോളും മൊട്ടിടുന്ന പൂവുകള്‍ 

ദൈവം ഇപ്പോളും 
കോങ്കണ്ണന്‍ /കോങ്കണ്ണി തന്നെ 
കൂനന്‍ തന്നെ 
ചിലപ്പോള്‍ ഒക്കെ
പല്ലിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു
ദൈവത്തിന്റെ കയ്യിലോ
അറപ്പുള്ള പിച്ചപ്പാത്രം

അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും നിന്ന്
രണ്ടു പേരും വിളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
പിശാചിന്റെത്
അലങ്കരിച്ച വാഹനം
ദൈവം നടന്നു പോകാന്‍ വിളിക്കുന്നു

എനിക്ക് വയ്യ
എവിടെ നിന്നെങ്കിലും
ഒരു മനുഷ്യന്‍ /മനുഷ്യത്തി
വന്നൊന്നു വിളിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍
കൂടെ പോകാമായിരുന്നു .

പ്രണയ നരകം



ഇവിടെ പാപികള്‍ 
കടാക്ഷങ്ങള്‍ കൊണ്ട് 
വലിച്ചിഴക്കപ്പെടും 

കൂര്‍ത്ത നോട്ടങ്ങള്‍ കൊണ്ട് 
കൊത്തിവലിക്കപ്പെടും 

തലോടലുകളും 
ചുംബനങ്ങളും
ആലിംഗനങ്ങളും
പാപികളുടെ ദേഹങ്ങള്‍ക്ക് മേല്‍
ഇഴഞ്ഞു നടക്കും

ഓര്‍മകളുടെ വേട്ടനായക്കള്‍
കിതപ്പിച്ചു പിന്തുടര്‍ന്ന്
കടിച്ചു കീറും ,

സന്ദേശങ്ങള്‍ കൈമാറിയ
മേഘവും ,മയൂരവും
കാറ്റും ഇരുട്ടും
അവരെ നോക്കി
കൊഞ്ഞനം കുത്തും

ഒന്നിച്ചിരുന്നു പാപം ചെയ്ത
വാകത്തണലുകള്‍
ഒരിലയോ പൂവോ ഇല്ലാതെ
തലയ്ക്കു മുകളില്‍
വേനല്‍ വിരിക്കും ..
കാത്തിരുന്ന ഓരോ ഇടവും
ഗന്ധകമെരിയുന്ന അഗ്നിയും
ചുട്ടുപഴുത്തപാറകളുമുള്ളതായി
വരവേല്‍ക്കും
മുറവിളികളുടെ സ്ഥലരാശിയാകും

കോര്‍ത്തു പിടിച്ച കൈകളൊക്കെ
മുള്ളുകളായി വന്നു
ചോര കുടിക്കും

പങ്കിട്ട വാക്കുകള്‍
ചെവികളില്‍ വന്നു
അലര്‍ച്ചകളാകും

വിരഹം കുറിച്ചുവച്ച കവിതകള്‍
ചാക്കാലയാകും
നരക സങ്കീര്‍ത്തനം
പലവട്ടം
അയാളോട് 
പലവട്ടം പറഞ്ഞതാണ് 
രണ്ടു കെട്ടേണ്ട എന്ന് 
അതും 
ഒരു ചെറുപ്പക്കാരിയെയും 
ഒരു പ്രായക്കാരിയെയും ..
എന്നിട്ടോ എന്തുണ്ടായി ?
പ്രായക്കാരിയുടെ 
അടുത്ത് ചെല്ലുമ്പോള്‍ അവര്‍ പറയും
നോക്കൂ എന്റെ തല മുഴുവന്‍ നരച്ചു
നിങ്ങള്‍ക്കാനെങ്കില്‍ കറുത്തമുടിയും
ആളുകള്‍ എന്ത് പറയും ?
അതുകൊണ്ട് പ്രിയനേ
ഈ കറുത്ത മുടിയിഴകള്‍ ഞാന്‍
ഏറ്റവും സ്നേഹത്തോടെ പറിച്ചു മാറ്റുന്നു ..
ചെറുപ്പക്കാരിയുടെ അടുത്ത് ചെല്ലുമ്പോള്‍
അവള്‍ പറയും
പ്രിയനേ എന്റെ തലയില്‍ കറുത്ത മുടി
നിങ്ങളുടെ തലയിലാവട്ടെ
വെളുത്ത മുടിയിഴകള്‍
ആളുകള്‍ എന്ത് പറയും
അതുകൊണ്ട്
ഈ വെളുത്ത മുടിയിഴകള്‍
അത്യന്തം പ്രേമത്തോടെ
ഞാന്‍ പിഴുതു കളയുന്നു
വിരുന്നുകള്‍ പതിവുപോലെ
ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു ...
അയാളിപ്പോള്‍ കണ്ണാടി
നോക്കാറില്ല ...
അയാളോട്
പലവട്ടം പറഞ്ഞതാണ് ..
ആനക്കോട്ട

ഉള്ളില്‍ തളച്ചിട്ടുണ്ട് 
പല വനങ്ങള്‍ 

ചങ്ങലയാഴ്ന്നു 
വ്രണിതമായ മന്തുകാലുകള്‍ 
ഏതോ വിരഹഗാനത്തിനു 
വട്ടം പിടിക്കുന്ന ചെവികള്‍ 

ചിലതിനെയൊക്കെ
ആദ്യ പ്രണയത്തെ പോലെ
ഒരു ഓര്മ കൊണ്ട് തൊട്ട് നോക്കാം
ചിലതൊക്കെ ചിന്നം വിളിച്ച്
കൊമ്പു കുലുക്കും

സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് മദപ്പാടാണ്
തുമ്പി നീട്ടി വിളിച്ചെന്ന് വരും
അടുത്ത് ചെല്ലരുത്‌
ചവിട്ടി ചീന്തിക്കളയും
അതാണ്‌ ചരിത്രം

ജരാനര ബാധിച്ച
വിപ്ലവമസ്തകം
കുനിച്ചു പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നുണ്ടാകും
ചിലവ ,ഏതോ പഴയ
മുദ്രാവാക്യവും ചവച്ചിറക്കി
വാലില്‍ ഒറ്റ രോമം പോലും
ശേഷിക്കാതെ ,
പിശുക്കിയിടുന്ന പിണ്ടങ്ങളോടെ

നെറ്റിപ്പട്ടം കെട്ടാന്‍
ചട്ടക്കാരന്റെ വടിക്കൊപ്പം
പോകാന്‍ നില്‍പ്പുണ്ടാകും
സമരസപ്പെട്ട പോരാളികള്‍
വില്ക്കപ്പെട്ട തലയെടുപ്പുകള്‍
തോട്ടിക്കൂര്‍പ്പില്‍
മൂത്രമൊഴിച്ചുകൊണ്ട് ..

കുറുമ്പ് കാട്ടി നില്‍ക്കുന്ന
കുട്ടിത്തങ്ങള്‍ ,
പരവശപ്പെട്ട യൌവനങ്ങള്‍
കെട്ടുമരത്തോടു പരിഭവം
പറയുന്നുണ്ടാകും
കേട്ടു നില്‍ക്കണ്ട
ആര്‍ക്കും ആരെയും രക്ഷിക്കാനാകില്ല .

ഇവയെല്ലാം ചങ്ങലയഴിഞ്ഞു
ഉള്ള് ഒരു പോര്‍ക്കളമാകും
അന്നായിരിക്കും
സമനിലതെറ്റിയ ചിന്തകളെയും കൊണ്ട്
ഭ്രാന്താശുപതിയിലെക്കുള്ള
ആദ്യത്തേതും അവസാനത്തെക്കുമുള്ള
ഉന്മാദത്തീവണ്ടി
പാളംതെറ്റിയോടുക 

Thursday, April 17, 2014

ഇത്തിരി കവിതകള്‍



ഇത്തിരി കവിതകള്‍ 




തണല്‍ 

മരത്തിനു തണലുണ്ട്
പക്ഷെ 
മരത്തിന് തണലെവിടെ ?

ചിത

ഉള്ളിലൊരു ചിത കത്ത്തുമ്പോളും 
ഉണ്ണികള്‍ക്കൊപ്പം,
പൂത്തിരി കത്തിച്ചു ചിരിച്ചു ഞാന്‍

കണി 

വിഷുക്കണി ,
അരിച്ച്ചെത്തുന്നു
ഉറുമ്പുവിശപ്പ്‌

വേദന 

കമ്പികളെല്ലാം
പൊട്ടിപ്പോയി 
വിരലുകളെല്ലാം 
ചതഞ്ഞുപോയി 
ചിതല് പിടിച്ച്ചെന്നാകിലും 
മറക്കാതെ പാടുന്നുണ്ട് 
മാനസവീണ

ഇനി 


അറവുശാല
കണ്ണില്‍ കണ്ണില്‍ നോക്കി 
ഇണയിരകള്‍.
കൊന്ന

കാലങ്ങളായി 
അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി 
നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു 

വാക്കിലും നോക്കിലും 
കടുത്ത വെയിലിലും 
ചിരിക്കുകയായിരുന്നു 

ഇന്നിതാ
മൊട്ടയടിക്കപ്പെട്ട്
താലിപ്പൊന്നു പോലുമില്ലാതെ
കരച്ചിലുകളെല്ലാം
ഉള്ളിലൊതുക്കി
ഒരു വിധവയെപോലെ
പാളങ്ങള്‍

പേക്കിനാക്കള്‍
പിച്ചും പേയും പറഞ്ഞു
പാഞ്ഞു പോകുന്ന രാവുകളി

പാപക്കറകള്‍
അടിച്ചുവാരാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം
കണ്ണ് മിഴിക്കുന്ന
പ്രഭാതങ്ങളില്‍

പ്രണയഭംഗങ്ങള്‍
ഉച്ച്ചച്ചൂടില്‍ തേങ്ങുന്ന
പകലുരുക്കങ്ങളില്‍

കൂട്ടി മുട്ടലുകളുടെ
അഭിനയമില്ലാതെ
സമാന്തരമായ പ്രണയമാണ്
സ്വര്‍ഗത്തേക്കാള്‍ ഉപരി
നരകത്തെ നമുക്ക് സ്വീകാര്യമാക്കിയത്

ഒരു യാത്രയും
ഒരു ചുംബനവും
എവിടെയും തുടങ്ങുന്നില്ല
അവസാനിക്കുന്നുമില്ല

പിന്നെതിനാണ്
കൈവീശിയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചും
ജീവിതത്തെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നത്

അവന്‍ ഇന്ന് പതിവില്ലാതെ
നേരെത്തെ വരുമായിരിക്കും
പച്ചകണ്ണുകള്‍ കടാക്ഷിച്ചു
വേശ്യകളെ പോലെ നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്
വിളക്ക്മരങ്ങള്‍

നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു
എല്ലാം മറന്നു
ഉറങ്ങാന്‍
കിടക്കുന്നത് ഒരു സുഖമാണ്

അവന്‍ വന്നു ഉണര്‍ത്താതിരുന്നാല്‍
മതിയായിരുന്നു
തലക്കല്‍ ചുരുട്ടി വച്ച കടലാസില്‍ നിന്ന്
അവനിത് വായിക്കാതിരുന്നാല്‍
മതിയായിരുന്നു
ശ്മശാനം 


എങ്ങിനെ ആണ് 
ഒരു ചിതയ്ക്ക് തീ കൊളുത്ത്തെണ്ടത് ?

മരിച്ചു കിടക്കുന്നത് 
നമ്മള്‍ തന്നെ ആകുമ്പോള്‍ 
ഇനി ഒരിക്കലും 
നമുക്ക് നമ്മളെ തന്നെ 
കാണാന്‍ കഴിയില്ല 
എന്നാകുമ്പോള്‍ 

എങ്ങിനെ ആണ്
ഒരു ചിതയ്ക്ക് തീ കൊളുത്ത്തെണ്ടത് ?

അറുത്തു കളഞ്ഞ കണ്ണികള്‍ ,
പറയാന്‍ എന്തൊക്കെയോ ബാക്കിവച്ച്
ഒന്നും പറയാന്‍ ആകാതെ
മുള്ളുമൂര്ച്ചകളില്‍ കുടുങ്ങി
അവസാനിക്കുമ്പോള്‍
ബാക്കി വച്ച ആഗ്രഹങ്ങള്‍
ഇണങ്ങാന്‍ മറന്ന പിണക്കങ്ങള്‍
ഒന്നിച്ചു കൊണ്ട വെയിലുകള്‍
മഴകള്‍ ,മരുഭൂമികള്‍
ഒക്കെ ഓര്‍മ വരുമ്പോള്‍

എങ്ങിനെ ആണ്
ഒരു ചിതയ്ക്ക് തീ കൊളുത്ത്തെണ്ടത് ?

പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു മരണം ഉണ്ട്
ഇന്നോ നാളെയോ എന്ന്
കാത്തിരുന്നു പോകുന്നവ

തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം വരെ
മുന്നില്‍ കത്തി നിന്നും
ഏതു വീഴ്ചകളിലും നീട്ടി പിടിച്ച
കൈ ആയിട്ടും
ഏതു വെയിലിലും തണല്‍ ആയിട്ടും
അനുഭവപ്പെട്ടു പോകുന്നവ
പെട്ടെന്ന് പിടഞ്ഞു ഒടുങ്ങുംപോള്‍
എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന്
തീക്കൊള്ളി കയ്യില്‍ തന്നു
കൊളുത്താന്‍ പറയുമ്പോള്‍

എങ്ങിനെ ആണ്
ഒരു ചിതയ്ക്ക് തീ കൊളുത്ത്തെണ്ടത് ?

Saturday, April 5, 2014

ഒറ്റ വരികള്‍
*അത്താഴ മേശ പലപ്പോഴും ഒരു കാല്‍വരികുന്നാണ്
*എലിയില്‍ പെട്ട കെണിയോ കെണിയില്‍ പെട്ട എലിയോ ജീവിതം ?
*ഞാന്‍ ഇവിടെ കാത്തിരിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ മറ്റെവിടെയോ പെയ്യുകയായിരുന്നു
*വേട്ടക്കാരോട് മൃഗത്തിനു ആരാധന തോന്നിത്തുടങ്ങിയ കാലം
തീര്‍പ്പുകള്‍ 

അനന്തതയിലേക്ക് നീളുന്ന 
വൈദ്യുത കമ്പികളില്‍ 
നട്ടുച്ചയ്ക്ക് 
നമുക്ക് കൊക്കുരുമ്മി 
തൂവലുകള്‍ ചിക്കി 
കണ്ണില്‍ കണ്ണില്‍ നോക്കി 
തപസ്സിരിക്കണം 

ഇടയ്ക്ക്
പ്രണയത്തിന്റെ
വേദ പുസ്തകത്തിലെ
ആരും കാണാത്ത വരികള്‍
നീ ഉറക്കെ വായിച്ചു
വിശപ്പ്‌ തീര്‍ക്കണം

ഒട്ടിയ ഹൃദയങ്ങളില്‍ നിന്നും
നമ്മുടെ ഗാനം
നമ്മളില്‍ നിന്നും നമ്മളിലേക്ക് തന്നെ
ഒഴുകിപ്പരന്നു നിറയണം

അപ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന്
വൈദ്യതി പ്രവഹിച്ചു
നമ്മള്‍ കരിഞ്ഞു പോയ്ക്കൊള്ളട്ടെ
ഒരു കവണയില്‍
നമ്മള്‍ പിടഞ്ഞു വീഴട്ടെ ..

നമുക്കെന്തിനാണ്
മാംസത്തിന്റെ ഭാരം പേറുന്ന
രണ്ടു ശരീരങ്ങള്‍ ?
ശരണം 

മുണ്ഡനം ചെയ്തിരുന്നത്തിന്റെ മീതെ 

ചന്തത്തില്‍ ഒരു വിഗ്ഗ് വച്ചു 
കാഷായം ഉരിഞ്ഞെരിഞ്ഞു 
കസവുടുത്തു 
തഴമ്പിച്ച നഗ്നപാദങ്ങളെ 
ചെരുപ്പ് ഉടുപ്പിച്ചു
ബോധിവൃക്ഷത്തെ
പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി
ആശകളെ മുഴുവന്‍
നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്ത് വച്ച്
കൊട്ടാരത്തിലേക്ക്
തിരിച്ചു നടക്കുന്നു
ബുദ്ധന്മാര്‍

Sunday, March 23, 2014

ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി 
മണ്ണിനു
മഴയോടാണ് പ്രേമം
മണ്ണ്
മഴ കാത്തു കിടക്കുമ്പോള്‍
മഴയ്ക്ക്‌ പക്ഷെ
കാറ്റിനോടാനാണ് പ്രേമം
കാറ്റിനൊപ്പം
യാത്രപോകാന്‍
മഴ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുംപോള്‍
കാറ്റിനു പക്ഷെ
വെയിലിനോടാണ് പ്രേമം
മണ്ണിനെ കടാക്ഷിച്ചു
മഞ്ഞ് പരിഭവം പറയുന്നു
ഇതിനിടയില്‍
യാത്രാമൊഴികളുടെകാട്ടുതീയില്‍
വിരഹം
കരിഞ്ഞുണങ്ങുന്നു
നിരാശയുടെ
കണ്ണീര്‍ചാലുകള്‍
ഉറവ വറ്റി ഒടുങ്ങുന്നു
കാത്തിരിപ്പിന്റെ
സന്ധ്യകള്‍
ചുട്ടു പൊള്ളുന്നു
കൊന്ന മരങ്ങള്‍ മാത്രം
ഇലകള്‍ എല്ലാം പൊഴിച്ച്
ഒന്നുമാലോചിക്കാതെ
ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി
താലിയോരുക്കുന്നു ..
വഴിപോക്കാ 
ആ മുറ്റത്തിന്‍ മൂലയില്‍ 
പൊട്ടിച്ചിതറി കിടപ്പുണ്ട് 
നീ സമ്മാനിച്ച 
കുപ്പിവളകള്‍
കുപ്പത്തൊട്ടിയിലുണ്ട്
നിന്റെ കണ്ണീര്‍
വീണു പരന്ന
പാതിരാക്കുറിപ്പുകള്‍
തൊടിയിലൊരു
നോക്കുകുത്തി
അണിഞ്ഞു നില്‍പ്പുണ്ട്
നീ സമ്മാനിച്ച ചുകപ്പില്‍
വെള്ളപ്പൂക്കള്‍ തുന്നി വച്ച
അനുരാഗപ്പുടവ
പൊട്ടിയടര്‍ന്നു
കിടപ്പുണ്ടാകും
രണ്ടിണക്കിളികള്‍
കൊക്കുരുമ്മിയിരുന്ന
പളുങ്ക് പ്രതിമ
ഇതളുകള്‍ എല്ലാം കൊഴിഞ്ഞു
ചവിട്ടി തേഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടാകും
ആ മഞ്ഞപ്പൂക്കൂട
കുത്തഴിഞ്ഞു
കീറി കിടപ്പുന്ടാം
മഴവില്ലുകള്‍
വരച്ചു വച്ച
നിന്റെ കിനാപ്പുസ്തകം
നീ ചികഞ്ഞു നോക്കണ്ട
എല്ലാ ഓര്‍മകളും
ചീഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു
നീ തിരയണ്ട
എല്ലാ വാക്കുകളും
പഴകി ദ്രവിചിരിക്കുന്നു
ഹൃദയത്തിന്റെ
ആകൃതിയുണ്ടായിരുന്ന
ആ ഘടികാരത്തില്‍
ഇപ്പോള്‍ നിനക്കായി
സമയം ബാക്കിയുണ്ടാവില്ല
ഒരു കള്ളനോ
പിച്ചക്കാരനോ ആയി
വളര്‍ത്തു പട്ടി
മുദ്രയടിക്കും മുമ്പ്
പടിപ്പുര കടന്നു പോകുക
വഴിപോക്കാ ...
ഒറ്റ വരികള്‍ 


*പാട്ട് നിര്‍ത്താന്‍ മാത്രം എന്റെ സ്വരം നന്നോ?
*ഒന്നിലും അഭയം ഇല്ല ,അതുകൊണ്ടിപ്പോള്‍ ഭയം ഇല്ല
*കുട ചോദിക്കുന്നു ,ഇണ എവിടെ ?
*ഒന്ന് പിടിചിരുന്നെന്കില്‍ ഞാന്‍ വീഴുമായിരുന്നോ ?
*അവസാനത്തെ ആണി നീ അടിക്കണോ ഞാന്‍ അടിക്കണോ ?
*എനിക്ക് വേണ്ടി നീ ഒരു അരുവിയാവുക
*മൌനം തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷ
*കെട്ടി ഇട്ടതു കൊണ്ടാണ് കെട്ടുപൊട്ടിച്ചത്
*ഇടനെഞ്ചില്‍ അടയിരിക്കുന്നു ഓര്‍മതന്‍ പക്ഷി
നാടകം 
ആദ്യം അതിനെന്നോട് 
ദേഷ്യമായിരുന്നിരിക്കണം 
പടിക്കല്‍ കാണുമ്പോള്‍ തന്നെ 
കൂട്ടില്‍ കിടന്നു 
പരാക്രമം കാണിക്കുമായിരുന്നു 
ശാസന കേട്ടാലും ആവര്‍ത്തിച്ചു 
സംശയത്തോടെ ,
ഒരാങ്ങളയെപ്പോലെ 

പിന്നീടതിനു
മയം വന്നു തുടങ്ങി
ചെരിപ്പുകള്‍ ഊരിവച്ച്ചു
വാതില്‍ പതിയെ തുറന്നു
ഉള്ളില്‍ കടന്നാലും
അത് മിണ്ടാതെ കിടക്കുമായിരുന്നു
സഹതാപമായിരിക്കണം

പിന്നെ പിന്നെ
കൂട്ടിനടുത്ത് ചെന്ന്
തിന്നാന്‍ വല്ലതും
ഇട്ടു കൊടുക്കുമ്പോള്‍
അത് പിറകിലേക്ക് നീങ്ങി
പുച്ഛഭാവത്തോടെ
വാലിന്റെ തുമ്പില്‍
ചെറിയ ഒരു അനക്കം കാണാം

യാത്ര പറഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍
കൈ വീശുമ്പോള്‍
എല്ലാം എനിക്കറിയാം
എന്നൊരു ധ്യാനഭാവം
ധ്വനി വച്ച ചില മുരളിച്ചകള്‍

അഴിച്ചു വിട്ട
ചിലനേരങ്ങളിലും
ഒരിക്കലും കടിച്ചിട്ടില്ല
ദയാലുവായിരിക്കണം
ഇടവഴിവരെ പിന്തുടരുമ്പോള്‍
ഇരുത്തം വന്ന
കാരണവരെ പോലെ

സ്നേഹിതയുടെ വീട്ടിലെ നായ
ഒരു മഹാനടനാണ്

Friday, March 14, 2014

ചിലത് 

മൗനം
ഭ്രാന്തും 
ചങ്ങലയും 
തമ്മിലുള്ള 
നൂല്‍പ്പാലം 

മൗനം..
നീയും ഞാനും 
തമ്മിലുള്ള
ഇരുട്ടുവഴി

മൗനം
ഉരുകി ഉരുകി
തീരുന്ന
ആത്മാക്കളുടെ
സംഗീതം


സമാധി

കാറ്റില്‍ 
ഇടം വലം ആടുന്നുണ്ട് 
ആരെയോ കാതരം 
പാളി നോക്കുന്നുണ്ട് 

ഇടയ്ക്ക് 
ആത്മാവോളം ഒളിക്കുന്നുണ്ട് 
പിന്നെ 
അത്രത്തോളം തന്നെ
തെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്

ഈയാംപാറ്റകള്‍ പോലെ
ഓര്‍മ്മകള്‍
ചിറകറ്റു വീഴുന്നുണ്ട്
കരിഞ്ഞു പോകുന്നുണ്ട്

പാലിക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോയ
സത്യങ്ങള്‍ ഒക്കെയും
കൈവെള്ളയിലിപ്പോഴും
പൊള്ളിക്കിടപ്പുണ്ട്

ജീവിതത്തിന്റെ മൂവന്തിയില്‍
തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍
പുകഞ്ഞു ഒടുങ്ങുന്നുണ്ട്
ഞാന്‍ നിനക്ക് കത്തിച്ച
അന്തിത്തിരി


ഒറ്റ വരി കവിതകള്‍ 

പറിച്ച ചങ്ക് നീ തിരികെ തന്നു ,പക്ഷെ എവിടെയെന്റെ ഗാനം ?

നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കണ്ണീര്‍ തിളക്കങ്ങള്‍

ഇടനെഞ്ചില്‍ അടയിരിക്കുന്നു ഓര്‍മതന്‍ പക്ഷി

സീതയെ ശുദ്ധിയാക്കാന്‍ മാത്രം 
ശുദ്ധിയുള്ളയഗ്നിയുണ്ടോ രാമന്നുള്ളില്‍

സതി അനുഷ്ഠിച്ച് ചില വാക്കുകള്‍

ചാകുന്നവന് അറിയില്ല കൊല്ലുന്നവന്റെ വേദന

കെട്ടി ഇട്ടതു കൊണ്ടാണ് കെട്ടുപൊട്ടിച്ചത്

ദൃഷ്ടി 


സത്യത്തില്‍ 
ആന അവരെ പറ്റിച്ചതായിരുന്നു 

ഒന്നാമത്തെ ആള്‍
വന്നു തൊട്ടു നോക്കിയപ്പോള്‍ 
ആന ഒരു തൂണ് പോലെ 
ഒതുങ്ങി നിന്നതായിരുന്നു 

രണ്ടാമത്തെ ആള്‍
വിരലോടിച്ചപ്പോള്‍
ആന ഒരു മുറം പോലെ
ചുരുങ്ങി നിന്നതായിരുന്നു

മൂന്നാമനു മുമ്പില്‍
ആന ഒരു പരുമ്പായി
പരന്നന്നതായിരുന്നു

നാലാമന് മുമ്പില്‍
ആന ഒരു ചൂലായി
എന്തൊക്കെയോ അടിച്ചു വാരി

വന്നവരാരും കുരുടന്മാര്‍
ആയിരുന്നില്ല ലോകരെ
വല്ലാത്ത കാഴ്ച്ചയുള്ളവര്‍ ആയിരുന്നു

കൊതിയുടെ കുളത്തില്‍
ഇറങ്ങിപിന്നെ കേറാതെയും
നിനച്ചിരിക്കാത്ത നേരത്ത് ഇടഞ്ഞും
സമയാസമയത്ത് മദമിളക്കിയും
പതിവുപോലെ
ആനകള്‍ നമ്മളെ പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു
ലിംഗരൂപികളായ നിഴലുകള്‍ 

അവന്‍ എന്നാല്‍ 
പുരുഷന്‍ ,കള്ളന്‍, 
ബാലന്‍ എന്നാല്‍ 
പുല്ലിംഗവും
അവള്‍ എന്നാല്‍ 
സ്ത്രീ ,കള്ളി ,
ബാലിക എന്നാല്‍ 
സ്ത്രീലിംഗവും ആണെന്ന് 
വ്യാകരണ ക്ലാസ്സില്ലാണ്
ആദ്യം അറിഞ്ഞത്

അതുവരെ
കല്ല്‌ ,കള്ളം ,എന്നിവ പോലെ
എല്ലാം നപുംസക ലിംഗങ്ങളും
ആളുകള്‍ മൃഗങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍
അവര്‍ എന്ന പോലെ
അലിംഗങ്ങള്‍ ആയും
അചേതനങ്ങളും ആയും
നിലനിന്നിരിക്കണം

നിഴലുകള്‍
വേര്‍തിരിവില്ലാതെ
കൂടിപ്പിണഞ്ഞും
വ്യാകരണത്തെ പറ്റി
വ്യാകുലപ്പെടാതെയും
കഴിഞ്ഞു പോരുകയായിരുന്നു

പെട്ടെന്നൊരു ദിവസമാണ്
നിഴലുകളില്‍
ലിംഗഭേദം തിരഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്

അപ്പോള്‍ ,
അപ്പോള്‍
പേശികള്‍ പെരുപ്പിച്ചു
കൂര്‍ത്ത് നോക്കുന്ന ,ചിലപ്പോളൊക്കെ
തല കുനിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന
ആണ്‍ നിഴലും
കാല്‍ നഖം കൊണ്ട്
ചിത്രം വരയ്ക്കുന്ന
വാതില്‍ പഴുതില്‍ നിന്നും
പാളി നോക്കുന്ന ,
ചിലപ്പോളൊക്കെ
മുടിയഴിച്ചാടുന്ന
പെണ്‍ നിഴലും
ഗൃഹപാഠപുസ്തകം
നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി

അച്ഛന്‍ അമ്മ
തന്ത തള്ള
പോത്ത് എരുമ
കാള പശു
എന്നിവയൊക്കെപ്പോലെ

ആണ്‍ സൈക്കിള്‍
പെണ്‍ സൈക്കിള്‍
ആണ്‍ പേന
പെണ്‍ പേന ,
ആണ്‍ റോഡ്‌
പെണ്‍ റോഡ്‌ ,
ആണ്‍ കിണര്‍
പെണ്‍കിണര്‍ ..
പിന്നിങ്ങനെ സര്‍വതിലും
ലിംഗഭേദം തിരയുവാന്‍
പ്രാപ്തനാക്കിയ
വ്യാകരണ പുസ്തകമേ
ജീവിതമേ
നിന്നോടിപ്പോള്‍ എനിക്ക്
വെറുപ്പെന്ന ലിംഗാതീതമായ
വികാരം മാത്രം
നരച്ചു പൊന്തുന്നു ..
അടക്കം 

കരഞ്ഞു കൊണ്ടാണെങ്കിലും 
കണ്ണുകള്‍ തിരുമ്പി അടച്ചു 
കോടിപ്പോയ ചുണ്ടുകള്‍ 
ചേര്‍ത്ത് വച്ചു
കാലുകള്‍ കൂട്ടിക്കെട്ടി
മൂക്കില്‍ പഞ്ഞി വച്ചു 
മതിയാവാതെ മതിയാവാതെ 
നെറ്റിയില്‍ അമര്‍ത്തി ചുംബിച്ചു 
കച്ച പുതപ്പിച്ചു

തുളസിയില മുക്കി
പിന്നെയും പിന്നെയും
വെള്ളം നല്‍കി
വായ്ക്കരിയിട്ടു

ഇനി തെക്കോട്ടിറക്കമാണ്
ഓര്‍മ്മകള്‍ വെറുതെ
പുലമുറയിട്ടു ..

കുറച്ചു ദിവസം കഴിയുമ്പോള്‍
മന്കൂനയുടെ ചുകപ്പ് വിടും
പുല്ലുമൂടും

അത് വരെയെങ്കിലും ചങ്കിലിങ്ങനെ
നീറി നില്‍ക്കുക പ്രണയമേ
പരിണാമം 

നിരയായി കിടക്കുന്നുണ്ട് 
ആംബുലന്‍സുകള്‍ 

പല നിറം പൂശി 
പല ബോര്‍ഡുകള്‍ പേറി 
പല പാട്ടുകള്‍ വച്ച് 
വശീകരിച്ചു വിളിക്കുന്നു 

ഞാനോന്നില്‍ കയറി
ശ്വാസമടക്കി കിടന്നു
പരിക്കെറ്റ്വനായി
പക്ഷാഘാതം വന്നവനായി
ഹൃദയം പിണങ്ങിയവനായി ,
ചില വേള ശവമായി

കയറില്‍ തൂങ്ങിയവളായി
വിഷം തീണ്ടിയവളായി
പ്രസവ വേദനയോടെയും
നീയോന്നില്‍ കയറി ,

തീ പിടിച്ചവരായി
പൊട്ടിത്തെറിച്ചവരായി
പലര്‍ പലതില്‍ കയറി

ഇടത്തോട്ടോന്നുപായുന്നു
വലത്തേക്കൊന്നു പായുന്നു
നില വിളിച്ചു കൊണ്ട്
കണ്ണില്‍ നിന്നും തീ പാറിച്ചു
അതി വേഗത്തില്‍
സാരഥിക്ക് ദൂരെയെങ്ങോയുള്ള
ഒരേ ലക്‌ഷ്യം മാത്രം

എതിരെ വരുന്ന ഓരോ വാഹനവും
കാല്‍ നടക്കാരനും
പട്ടിയും പൂച്ചയും
ഭയന്നു വശമൊതുങ്ങുന്നു

എന്തൊക്കെയോ തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കുന്നു
ഞാന്‍ ,നീ ,പട്ടി പൂച്ച കോഴി
അവര്‍ ,പലര്‍ ,
ആരൊക്കെയോ ചതയുന്നു

ചിലര്‍ ഓപ്പറേഷന്‍ മേശയിലേക്ക്
ചിലര്‍ മോര്‍ച്ചറിയിലേക്ക്
ചിലര്‍ ശ്മശാനത്തിലേക്ക്
ചുരുക്കം ചിലര്‍ ജീവിതത്തിലേക്ക് ..

എപ്പോള്‍ മുതലാണ്‌
ബസ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍
ആംബുലന്‍സുകള്‍
പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയത് ?
മരണം 

വീട് കുടിയിരുന്നതിന്റെ 
അടുത്ത ദിവസമാണ്
അതും എത്തിയത് ,
മീശയൊക്കെ വിറപ്പിച്ചു 
എന്തോകെയോ എല്ലായിടത്തും 
തിരഞ്ഞു നടക്കും ,

രാത്രിയിലോക്കെ പാത്രങ്ങള്‍ 
തട്ടിമറിയുന്ന ഒച്ച കേട്ടുകൊണ്ടാണ്
മാസങ്ങളായി ഞങ്ങള്‍
പിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന
സ്വപനങ്ങളില്‍ നിന്നുമുണര്‍ന്നു
പിന്നെയും ചേര്‍ന്ന് പോകുന്നത്

രാവിലെ നോക്കുമ്പോള്‍
സോപ്പിന്റെ പാതി കാണില്ല
കുമ്പളങ്ങമുറിയില്‍
ഗുഹാചിത്രങ്ങള്‍ വരച്ചിരിക്കും
ഡയരിയുടെ പേജുകള്‍
പാതിയില്‍ കീറി പോയിരിക്കും

കടുക് ,വെളിച്ചെണ്ണയൊക്കെ
മോചനം തേടി
അടുക്കള മിക്കവാറും
ഒരു യുദ്ധഭൂമി ആയിരിക്കും
പകലൊക്കെ അതിനെ കാണുമ്പോള്‍
അവള്‍ ചൂലെടുത്ത്
പിറകെ ഓടുന്നത് കാണാം

അവസാനമാണ് വിഷം വയ്ക്കാന്‍
അത്താഴ മേശയില്‍
അത്യപൂര്‍വമായി
സംയുക്ത തീരുമാനം

പിറ്റേന്ന് ജോലിക്കിറങ്ങുംപോള്‍
ചായക്ക് പഞ്ചസാര കഴിഞ്ഞെന്നും
പച്ചക്കറി വാങ്ങണമെന്നും
പറഞ്ഞ കൂട്ടത്തില്‍
വിഷം വിഷം എന്ന് അവള്‍
രണ്ടാവര്ത്തി മന്ത്രിച്ചു ..

അങ്ങിനെ അതിനു ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട
തേങ്ങാപ്പൂളില്‍ തന്നെ
സുലഭം തേച്ചു പിടിപ്പിച്ചു
കിണര്‍ അടക്കം വീട്ടിലെ
എല്ലാ ജലാശയങ്ങളും
അടച്ചു വച്ചു ,
ദാഹിക്കുമ്പോള്‍ വെള്ളം കിട്ടരുത്

പതിവിനു വിപരീപ്തമായി
അടുക്കളയ്ക്കും വര്‍ക്ക്‌ എരിയക്കും
അതിരിട്ട വാതില്‍ അല്പം തുറന്നു വച്ച്
അതിന്റെ വരവിനെ
സ്വാഗതം ചെയ്തു ...

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അതിന്റെ ശവം
കണ്ടുകൊണ്ടാണ്
നടക്കാന്‍ ഇറങ്ങുന്നത്
കൈകള്‍ കൂപ്പിപ്പിടിച്ചു
കണ്ണുകള്‍ പാതിയടച്ചു
വാ അല്പംവിടര്‍ത്തി
ഏതോ ധ്യാനമന്ത്രം ചൊല്ലിയാവണം
അത് വിഷം തിന്നത്
അവസാനംകരണ്ടിരുന്ന
കടലാസുകൊണ്ട് തന്നെ
വാലില്‍ തൂക്കിപ്പിടിച്ച്
ആരും കാണാതെ പാതയുടെ
അരികു ചാലിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു

അന്ന് രാത്രി വീട് നിശബ്ദമായിരുന്നു
പാതിരാത്രിയില്‍ എഴുനെറ്റിരുന്നു
അവള്‍ പറയുകയാണ്‌
അതിനെ കൊല്ലണ്ടായിരുന്നു
അതുല്ലപ്പോള്‍ വീട്ടില്‍
പകലൊക്കെ ഒരു കൂട്ടുള്ള
പോലായിരുന്നു
വല്ലതുമൊക്കെ മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും
ഇരിക്കാമായിരുന്നു
ഇരുട്ടാകുമ്പോള്‍ ഒരനക്കമോക്കെ
ഉണ്ടായിരുന്നു
ഇതിപ്പോള്‍ വീടാകെ ഉറങ്ങിയപോലെ

അത് കരണ്ട് കീറിയ ചുകപ്പ് മാക്സിയില്‍
തുന്നിക്കൂട്ടിയ പാടില്‍ വിരലോടിച്ചു
പിന്നെയും അവള്‍ പറയുകയാണ്‌
അതിനെ കൊല്ലണ്ടായിരുന്നു