Monday, November 20, 2017

കോലൈസ് തിന്നുന്ന* *കുട്ടികൾ*

*
കൃത്യമായി
പറഞ്ഞാൽ
രണ്ടു കുട്ടികൾ
കോലൈസ് വാങ്ങിക്കുകയാണ്

കൃത്യതയില്ലാതെ
പറഞ്ഞാൽ
നാളത്തെ പൗരന്മാരുടെ പ്രതിനിധികളാകയാൽ
അവർ അനേകം പേരുണ്ടെന്ന
ദൃഷ്ടിദോഷം...
ഈമ്പുന്തോറും
ചുരുങ്ങി വരുന്ന
ജീവിതമാകുന്ന കോ ലൈസ്
എന്ന വിഭ്രാന്തരൂപകം

ഐസുകാരന്റെ
തണുത്ത ചിരി
കുട്ടികളുടെ കൊതിച്ചൂടിൽ
ഒലിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന ഐസ്
ഐസുപെട്ടിക്കു ചുറ്റും
ചില തേനീച്ച മൂളൽ
നുണഞ്ഞരഞ്ഞുചാവുന്ന
ചോണനുറുമ്പുകൾ
മധുര രക്തസാക്ഷികൾ
എല്ലാം കാണാൻ
വഴുവഴുപ്പൊട്ടി മിനുസമായ
സിമന്റ് ബഞ്ചിൽ
ഞാനൊറ്റക്കാണെന്ന്
ധരിച്ചേക്കരുത്

അമ്മിഞ്ഞപ്പാൽ മുതൽ
ഡ്രിപ്പ് ബോട്ടിൽ വരെ
രുചിക്കലി കയറിയ
സകലമാന എരിച്ചിലുകളും ഒപ്പം ചേർന്നിരിക്കുന്നുണ്ട്

കുട്ടികൾ ഒരാൾ ഈമ്പിയ
കോലൈസ് അടുത്തവന്റെ ചുണ്ടിൽ
ചേർത്തുവക്കുന്നു
ഉമിനീരുകൾ
അയിത്തമില്ലാതെ
കൂടിക്കലരുന്നു...
അവരുടെ വെളുത്ത കുപ്പായത്തിൽ
ഐസു നിറം ദീപുകളുണ്ടാക്കുന്നു
തുടക്കുമ്പോൾ അവ
പരന്നു വൻകരകളായി
വെളുപ്പിന്റെ കടലുകളെ
ഉമ്മ വക്കുന്നു

ഉച്ചിയിൽ വീണ
കാക്കക്കാഷ്ഠം കരിയില കൊണ്ട്
തുടച്ചു മാറ്റുമ്പോൾ
ചുകന്ന സൂര്യൻ
കാറ്റാടി മരത്തിന്റെ
ഇലക്കൂർപ്പുകൾക്കൾക്കുള്ളിലൂടെ
എനിക്ക് മറ്റൊരു ഐസ് വട്ടമായി വെളിപ്പെടുന്നു

ഐസ് തീർന്ന്
കോലുകൾ ബാക്കിയാവുന്നു
ഇപ്പോളവർ അതു കൊണ്ട് കുട്ടിയും കോലും കളിക്കുന്നു...
പിന്നെ
ഐസ്കോലുകൾ
കുന്തങ്ങളാക്കി അവർ
പരസ്പരം മൂർച്ചകളാകുന്നു
വാളുകളാക്കി വെട്ടിത്തടുത്ത്
തീപ്പൊരികൾ കൊണ്ട്
നക്ഷത്രങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നു
കോലുകൾ യുദ്ധവിമാനങ്ങളും
മിസൈലുകളുമായി
പറന്ന് ജനപഥങ്ങൾക്കു മേൽ പുകപ്പൂവുകളാകുന്നു

കുട്ടികളെ ഇപ്പോൾ
കാണാതായിരിക്കുന്നു
പാർക്കിന്
ഒരു യുദ്ധഭൂമിയുടെ
പിൻ കർട്ടൻ വലിച്ചിട്ട്
ഐസ് കാരൻ
എപ്പോഴോ ഓടിയൊളിച്ചിട്ടുണ്ട്

പടയോട്ടങ്ങളുടെ
കുതിരച്ചാലുകൾ
കൂട്ടക്കരച്ചിലുകളും
പൊട്ടിച്ചിരികളും
കൂടിക്കലർന്ന്
രക്ത മാംസ ചല നദികളായി ഒഴുകുമ്പോൾ
ഞാനെന്റെ ജാതകം ഒരു
കടലാസ് തോണിയാക്കി
ഒഴുക്കിവിടുന്നു

കൈകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട്
കാലുകൾ സിമന്റ് ബെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു കെട്ടി
ഒരു പാട് ഐസ്കോലുകൾ
കുരലിലേക്ക് തിരുകിക്കയറ്റി
ഓരോ നിമിഷത്തിലും
ശിരസിലേക്ക് ഒറ്റി വീഴുന്ന
തണുപ്പറിഞ്ഞ്
നാടുകടത്തലോ
തലവെട്ടലോ
ജീവപര്യന്തമോ കാത്ത്
ഞാൻ ജരാനരകളുടെ
യുദ്ധത്തടവുകാരനാകുന്നു....

ഒന്നിച്ച് കളിക്കാമെന്നേറ്റ് തുടങ്ങിയ
നാടകത്തിൽ
എന്നെ ഒറ്റക്കഭിനയിക്കാൻ വിട്ട്
ഈ കുട്ടികൾ എവിടെപ്പോയി..?

*ശിവപ്രസാദ് പാലോട്*

*ഡി വി ഡി*

അവളും
അവനും
അപരിചിതരായിരുന്നു
ചായകൊടുത്തപ്പോൾ
അവൻ സോഫയിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട്
തല നൂറ്റിനാൽപ്പന്തഞ്ചു ഡിഗ്രി
ബൃഹദ് കോണിൽ അവളെ നോക്കിയതും
അവൾ മുപ്പതു ഡിഗ്രി
ന്യൂന കോണിൽ അവനെ
നോക്കിയതുമാണ്
അവരുടെ വിദൂര
വിഭിന്ന ഭ്രമണ പരിക്രമണ
ദിനരാത്ര ഗ്രഹണ
ഗ്രഹ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ
നില, നിലയില്ലായ്മ -
പ്പൊരുത്തങ്ങൾ...
ലിംഗ യോനി സാമ്യവ്യത്യാസങ്ങൾ

മീറ്റിങ്ങ് പോയന്റ്
എന്ന വഴിയോര
പ്രണയ അറയിലെ
കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് കൂട്ടിൽ
അവർ വിരലു തമ്മിൽ തൊട്ടതും
ഉമ്മ പോലെന്തോ
ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു നൽകിയതും
ഡോർ തുറന്ന് സപ്ലയർ വന്നതുമവർ വേർപെട്ടേതോ
വൻകരകളായ് തീർന്നതും

ഫോണിൽ
ഓഡിയോയായും
വീഡിയോയായും
രചിച്ച
സന്ദേശകാവ്യങ്ങൾ
കണ്ടതും കേട്ടതും
അരിമാവു പുളിച്ച പോലെ
മധുരക്കള്ളു പോലെ
നുരഞ്ഞു പൊന്താറുണ്ടത്രേ

തല കുനിച്ചും
കൈവിറച്ചും മിന്നുകെട്ട്
ഇടിവെട്ടീടും വണ്ണം
ഫ്ലാഷ് മിന്നുമൊലി
കണ്ടവൾ മൈഥിലി
മയിൽപ്പേട പോലവളവൻ
ചാവി കൊടുത്തോടും
യന്ത്രപ്പാവ പോൽ ചമഞ്ഞും

മുള്ളിത്തെറിച്ച ബന്ധങ്ങൾക്കൊക്കെയും
പുടവ കൊടുത്തനുഗ്രഹം
ആബാലവൃദ്ധം
കടിച്ചും പറിച്ചും വലിച്ചും
സൽക്കാരമാമാങ്കമിടയിൽ
രഹസ്യമായ് സുരമോന്തിയ
വര ഭൂതഗണങ്ങൾ

നാനാ വർണച്ചാക്കുകൾ
പ്ലാസ്റ്റിക്കു കുപ്പികൾ
ഗർഭനിരോധനയുറ ബലൂണുകൾ
ചളിയിൽ കുളിപ്പിച്ചു നിർത്തിയ മണ്ണുമാന്തിയന്ത്രക്കൊട്ടയിൽ
വധൂവര സിംഹാസനങ്ങൾ
കാതടപ്പിക്കും കൂവൽ
തുടങ്ങയാം ഘോഷയാത്ര

അവനുമവളുമിപ്പോൾ
ചുടു ചോറുമാന്തിയിടം വലം ചാടി
തല, പൃഷ്ഠം ചൊറിയും
രണ്ടാൾക്കുരങ്ങുകൾ

ആരൊക്കെയോ ചേർന്നു
ചട്ടം പഠിപ്പിക്കും
തൊഴുത്തിൽ കെട്ടാനാകും വിധം മെലിഞ്ഞ രണ്ടു കുഴിയാനകൾ

പൊന്താക്കല്ലേറ്റിപ്പറക്കാൻ
തുനിയും തുമ്പികൾ
മുളഞ്ഞിൽ പെട്ട രണ്ടീച്ചകൾ
വലയിൽ കുടുങ്ങിയ ചേരകൾ
പുകച്ച മാളത്തിൽ
വീർപ്പുമുട്ടിയ പാമ്പുകൾ
നിഴൽപ്പാവകൾ

അവളിപ്പോൾ
വിയർത്തു കുളിച്ച്
തേങ്ങ പൊളിക്കുന്നു
അമ്മിയിൽ മുളകരച്ചു
കണ്ണുനീറ്റുന്നു
കല്യാണ സാരിയിൽ
എരിവു വട്ടം വരക്കുന്നു

പൊതിയട്ടെങ്ങനെ
പൊട്ടട്ടെ തേങ്ങ

വടിവൊത്ത അര
ഒന്നൊന്നര തുട
കുലുങ്ങുന്നോ അമ്മി
കൊത്തിവലിക്കുന്ന
കണ്ണുകൾക്കിടയിൽ
വഴുക്കുന്ന വാക്കുകൾക്കിടയിൽ
ആർക്കുന്ന കബന്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ
അവളിപ്പോൾ ദ്രൗപതി
അഴിഞ്ഞു പോം ചേല

അവനൊരു മൂലക്ക്
കടയുകയാണ്
കട കോലുകൊണ്ട്
പാലാഴി മൈഥുനം

അമൃതെപ്പോൾ വരുമെന്നാർക്കും
അസുര ജന്മങ്ങൾ

ഇപ്പോ ഇവനുമവളും
പുളിമാവു വെട്ടിക്കിറുകയാണ്
വെള്ളക്കോടി വാങ്ങുകയാണ്
നിലവിളക്ക് കത്തിക്കുകയാണ്
തുളസിയുമരിയും പൂവുമിട്ട
വെള്ളം പരസ്പരം
ചുണ്ടിലിറ്റിച്ച്
രണ്ടു ശവങ്ങളായ് നിവർന്നു കിടക്കുകയാണ്

അവളവനെ
വിറകടുക്കി ചിത വച്ച്
വലം വച്ച് തീകൊളുത്തുന്നു
ആ തീയ്യിലേക്കവൾ എടുത്തു ചാടുന്നു..

അവനവളെ
കുഴികുത്തി
പെട്ടിയിലാക്കി ചേർത്തടച്ച്
മറവു ചെയ്യാറെടുക്കുന്നു
ആ കുഴിയിലവനും ഇഴഞ്ഞു കയറി
കുഴി മൂടുന്നു...

അവളവനും
അവനവൾക്കും
ചാക്കാല നീട്ടിപ്പാടുന്നു

യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ് പട പിൻ വാങ്ങുന്നു
മണ്ണുമാന്തിയുടെ മുരൾച്ച
അകന്നുപോവുന്നു

അവളുമവനുമിപ്പോൾ
പൊതുദർശനത്തിന് ശേഷം എഴുനേറ്റു നടന്നു പോകുന്ന
രണ്ടു പ്രേതങ്ങൾ

ശവകുടീരത്തിലിരുന്ന്
അവരിപ്പോൾ
കല്യാണത്തിന്റെ
ഡിവിഡി കാണുകയാവണം
അവരിപ്പോഴും
അപരിചിതരായി തുടരട്ടെ

*ശിവപ്രസാദ് പാലോട്*

മരീചിക

അവളുടെ കാർകൂന്തൽ
കൂരിട്ടു പെറ്റ ചാപിള്ള

നീണ്ടു നീലച്ച കണ്ണുകൾ
അപരിചിതമായ
തുരങ്ക പാതകൾ
തിലപുഷ്പാകൃതിയാം
നാസികത്തുമ്പോ
കൊടുവിഷഫണം

ചൊന്തൊണ്ടിപ്പഴങ്ങളായിരുന്നില്ലതു
ചെഞ്ചോര പുരണ്ട ചുണ്ടുകൾ
മുത്തരി പല്ലല്ലായിരുന്നു
അട്ടഹാസമിറ്റും ദംഷ്ട്രകൾ

കുയിൽവാണിയല്ലായിരുന്നു
മയിലാട്ടമല്ലായിരുന്നു
നഞ്ഞുനീറിയ വാക്കുകൾ
മുഖംമൂടിക്കൂത്താട്ടം മാത്രം

പ്രണയഗാനങ്ങളല്ലായിരുന്നു
സന്ദേശകാവ്യങ്ങളല്ലായിരുന്നു
പെരുംനുണ ചാലിച്ച
കയ്ക്കും പേച്ചുകൾ മാത്രം

എല്ലാം മനസിലായപ്പോളേക്കും
അവനിവിടെയീക്കരിമ്പനച്ചോട്ടിൽ
എല്ലും മുടിയുമായി
അശാന്തശയനം

*ശിവപ്രസാദ് പാലോട്*

സ്വർഗം

സ്കൂളിലേക്ക്
നേരം വൈകിയതിനാലാണ്
യൂണിഫോമിട്ട പൂമ്പാറ്റ
സീബ്ര ലൈനിലൂടെ
പിച്ചവച്ചത്

വർക്ക് സൈറ്റിൽ
സാധനമെത്താത്തതിനാൽ
തുടർച്ചയായി കോൺട്രാക്ടറുടെ ഫോൺ കാരണം
ടിപ്പർ ഡ്രൈവർക്ക്
നേരം വൈകിയിരുന്നു

സൂപ്പർഫാസ്റ്റിലെ
എല്ലാ യാത്രക്കാർക്കും
നേരം വൈകിയിരുന്നതിനാൽ
ഡോർ ചെക്കർ വാതിലിൽ
അമർത്തിക്കൊട്ടി
പാഞ്ഞു പോയി

തല ചരിച്ചൊന്നു നോക്കി
ഒരു ബൈക്കുകാരൻ
പാറിപ്പോയി
വഴിയിലെവിടെയോ യയാളുടെയേതെങ്കിലുമൊരിഷ്ടം
കാത്തു നില്പായിരിക്കണം

ചെവി വട്ടം പിടിച്ച്
ഒരോട്ടോ ചുമച്ചു നിന്ന്
ഇടറിക്കടന്നു പോയി

നെറ്റിയിൽ കണ്ണു മിഴിയിച്ച
വാഹനത്തിനും നേരം
വൈകിപ്പോയി
കാഷ്വാലിറ്റിയിൽ
നേരം ഒരുപാടു വൈകി
വാർന്നു പോയിട്ടുണ്ടെന്ന്
ഡോക്ടർ കൈമലർത്തി

പ്രപഞ്ചത്തിൽ
എല്ലാ ഓട്ടങ്ങളും
നേരം വൈകാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ്..

അതു കൊണ്ടാണ്
അവളിവിടെ ഇത്ര
നേരത്തെയെത്തിയത്

മാലാഖ പറഞ്ഞു നിർത്തി

*ശിവപ്രസാദ് പാലോട്*

Sunday, November 5, 2017

തെക്കോട്ടിറങ്ങുന്ന മണങ്ങൾ


ആരാണെന്നെ
നട്ടതെന്നറിയില്ല
തന്തയില്ലായ്മ രേഖപ്പെടുത്തിയ
മുറ്റത്തിന്റെ
തെക്കേക്കോണിൽ

നനച്ചിട്ടില്ലാരും
ദയാലുവായ
തെരുവുനായൊഴികെ
ഇറയോട്
പ്രേമിച്ചു പെയ്ത
മഴയൊഴികെ

വളർത്തിയില്ലാരും
ചാരാൻ പടരാൻ
തലപ്പുകൾക്കെന്നും
തുടിപ്പുകൾക്കെന്നും
പുറം പോക്കിന്റെ
നാനാർഥങ്ങൾ മാത്രം

വദനം ഭാവം പകർന്നതോ
കവിൾ കാന്തിയാർന്നതോ
പുതിയ പുഞ്ചിരി
സഞ്ചരിച്ചതോ പാടാൻ
കവികളുണ്ടായില്ല

എനിക്കു വേണ്ടി
പുത്തതാണ്
കാറ്റ് സമ്മതിച്ചില്ല
എന്റെത് അവന്റെ
കൂടിയാണത്രേ
സന്തോഷവും സങ്കടവും

മുറ്റം ചെത്തിക്കോരാൻ
വന്ന തമിഴനാണ്
ഇന്ത ച്ചെടിയെ
മുടിച്ചു പോട്ടുമാ
എന്ന് ചോദിച്ചു കേട്ടത്

മുല്ലയോ
അങ്ങിനൊരു ചെടി
ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നോ
അതാണ്
അതാണ്
ഇന്നലെ തെക്കേ ജനൽ
തുറന്നിട്ടപ്പോൾ
ഒരു മണം അരിച്ചു വന്നിരുന്നത്
എന്തായാലും നിർത്തണ്ട
മണത്തിന് ഗാർഡനിൽ
എത്രയെത്ര പൂക്കൾ
തന്തയുള്ളവർ

അങ്ങനെ
തന്തയില്ലാത്തവർ
ഊരും പേരുമില്ലാത്തവർ
വർഗ ഗുണമോ
ശാസ്ത്രനാമമോ
ഇല്ലാത്തവർ
ആരും നടാതെ വളർന്നവർ
പൂവിട്ടവർ
ഒരു നാസാദ്വാരത്തിലോ
കയറാത്തവർ
നാടുകടത്തപ്പെട്ടവർ

വധശിക്ഷക്ക്
വിളിക്കുമ്പോൾ മാത്രം
പേരു കിട്ടുന്നവർ
വേരോടെ പിഴുതെടുത്ത്
തെമ്മാടിക്കുഴിയിൽ
മറചെയ്യപ്പെടുന്നവർ

ഒഴിവാക്കപ്പെടേണ്ടവരുടെ
കുലങ്ങൾ തുന്നി വച്ച
സുവിശേഷ പുസ്തകങ്ങൾ
എല്ലാ പുറത്തിലും
നിറയാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട
വേണ്ടാപ്പേരുകൾ...


*ശിവപ്രസാദ് പാലോട്*

Saturday, November 4, 2017

ഒപ്പം പഠിച്ചവൾ തുന്നക്കാരി


ഒപ്പം പഠിച്ചതാണ്
അവൾ
വാലൻ പുഴു തിന്ന
ഓർമ്മയിൽ
വിളറിയ കണങ്കാലു മാത്രം
കണ്ടെത്താനാകുന്നുണ്ട്
കണ്ണുകൾ കലങ്ങിപ്പരന്ന്
മുഖമാകെ നിറം കെട്ടു
 മുഖങ്ങൾ കൊണ്ട്
ആര് ആരെ ഓർക്കാനാണ്
കണ്ണ് മൂക്ക് കഴുത്ത്
നെറ്റിയുടെ പ്രഭാതം
മാറിടത്തിന്റെ ഉച്ച
വിയർത്ത മധ്യാംഗങ്ങൾ
കൊഴുത്ത സന്ധ്യകൾ
ചിലപ്പോളൊരൊച്ച
ഒരാഗ്യം, ഒരിരട്ടപ്പേര്
അങ്ങിനെ ഏതെങ്കിലുമൊന്നായി
ഓർത്തെടുക്കുന്നതാണ്
കറ പിടിക്കാത്ത ദാർമ്മ
മറ്റേതൊക്കെ അലക്കിപ്പിഴിഞ്ഞ്
ഇസ്തിരിയിട്ടവ

തോറ്റു പഠിത്തം നിർത്തി
തുന്നക്കാരിയായി
ഇന്നൊരു യാത്രയിൽ
അവളെക്കാണുന്നു

മരുഭൂമിയിൽ
ഉരുകുന്നൊരുവന്റെ
ഭാര്യയാണ്
ദൂരെയൊരിടത്ത്‌
അലോപ്പതി അഞ്ചാം വർഷം പഠിക്കുന്നവന്റെ അമ്മയാണ്
കുരുത്തമില്ലാത്തൊരുത്തന്റെ സഹപാഠിയാണ്

കുറെ വർഷത്തെ കഥകൾ
ഷുഗർ കൊളസ്ട്രോൾ
വീടിന്റെ ചോർച്ച
വണ്ടിയുടെ അടവ്
കുടുബശ്രീയുടെ ലോൺ
വെട്ടിക്കിറി തുന്നാനിട്ട
പലരുടെതായ വിവാഹങ്ങൾ
ഇറങ്ങിയും ഇറുകിയും അയഞ്ഞും കുറുകിയും
കൂട്ടിച്ചേർക്കാനും
വേർപിരിക്കാനുമുള്ള
ആകുലതകളുടെ
പ്രസവമുറി
പാളം തെറ്റിയ  ഹൃദയങ്ങൾ


പൊടി കലങ്ങിയ ചായ
ഊതിക്കുടിക്കുമ്പോൾ
വാലൻ പുഴു തിന്നാത്ത കണങ്കാലുകൾ
നഖച്ചെളികൾക്കു മീതെ
നിറച്ചാർത്തുകൾ
പല മടക്കുകൾ
ഉന്തി മുഴക്കലുകൾ
വിയർപ്പുവട്ടങ്ങൾ


സ്വീകരണമുറിയുടെ ഉൾക്കൊളുത്തുകളിട്ട്
കിടപ്പുമുറിയുടെ
കർടനുകളുടെ ഹുക്കുകൾ അഴിച്ചിട്ട്

ഇപ്പാളവൾ ഒരു ടാപ്പെടുത്ത്
എന്റെ അളവെടുക്കുകയാണ്
കർണന്റെ കവച കുണ്ഡലങ്ങൾ പോലെ
ആ ടാപ്പ് അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു പാമ്പായിയി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലോ...
ഇന്നവളെക്കണ്ടുമുട്ടിയ
യുഗത്തിന്റെ ആദ്യ നിമിഷം മുതൽത്തന്നെ..


കഴുത്ത്
ചുമലുകൾ
അരവണ്ണം
കൈ നീളം കാൽ വണ്ണം
ഇറക്കം കയറ്റം
പുറം പോക്കറ്റ്
ഉൾപ്പോക്കറ്റ്

എന്റെയുടൽ
സശ്രദ്ധം കുറിച്ചെടുക്കപ്പെടുകയാണ്

എപ്പോഴോ എപ്പോഴോ
ഞാനൊരു നരച്ച ശീലയായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു
ഇപ്പാൾ കത്രികയുടെ
കിറുകിറുപ്പുകൾ
തുന്നൽ മെഷീന്റെ
കറകറപ്പുകൾ...
അവളങ്ങിനെ പാഞ്ഞു നടക്കുകയാണ്

ഷുഗറിന്റെ കിതപ്പ്
കൊഴുപ്പിന്റെ കനപ്പ്
അയഞ്ഞും മുറുകിയും
ഒലിച്ചും നിലച്ചും
കുരുടിയായ ഒരു പുഴ

വാലൻ പുഴു തിന്ന
ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോയിൽ
ഇപ്പോളെന്റെ സ്ഥാനത്ത്
മൂടൽമഞ്ഞ് വന്ന് മൂടുന്നതും

കഴുത്തുണ്ട്
തലയില്ല
കൈയുണ്ട്
കാലുണ്ട് വിരലില്ല
ഉടലുണ്ട് വിശപ്പില്ല ദാഹമില്ല


അവൾ പണ്ടെങ്ങോ
ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ചോദിച്ച
കടംകഥ വിറകയറിയ
വെളിച്ചപ്പാടു പോലെ
ജല്പിക്കുന്നതും
മാത്രം അറിയാൻ കഴിഞ്ഞ്

ഞാൻ മോർച്ചറിയുടെ
മൂലയിലെ കൊളുത്തിൽ
ഹാങ്ങറിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നു..


ശിവപ്രസാദ് പാലോട്

Friday, November 3, 2017

ടെമ്പിൾ റൺ


ബസിലൊരു സീറ്റിൽ
ഞങ്ങൾ

ഞങ്ങളെന്നാൽ
അയാൾ ഞാൻ വരും മുമ്പ് ആ സീറ്റിലിരുന്നിരുന്നവൻ
ഞാൻ കഴിഞ്ഞ സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നും കയറിയവനും

ബസ് ഓടുന്നുണ്ട്
കെട്ടിടങ്ങൾ പിറകോട്ടോടുന്നുണ്ട്
ബസ്
കുഴിയാനയെപ്പോലെ പിറകിലോട്ടോടിയാൽ
കെട്ടിടങ്ങൾ
മുമ്പോട്ട്
അണച്ചനാവുള്ള
പട്ടികളെപ്പോലെ ഓടുമായിരിക്കണം

അയാൾ
മൊബൈലിൽ
കളി കളിക്കുകയാണ്
ഞാൻ കാക്കയെപ്പോലെ
പാളി നോക്കുകയും

ടച്ച്പാഡിൽ
ഇടതും വലതും വെട്ടിച്ച്
പുരികങ്ങൾ വളച്ചും ഒടിച്ചും ചുണ്ടു വക്രിച്ചും
ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും
ഒരാളിങ്ങനെ പാളി നോക്കുന്നതോ
ബസ് ഗട്ടറിൽ ജ്ഞാനസ്നാനം ചെയ്യുന്നതോ
ടയറുകരിയുന്ന മണം
ശവം ദഹിപ്പിക്കുന്ന പോലെ മൂക്കിൽ വന്നു കുത്തുന്നതോ
ഒന്നുമറിയാതെ
അയാൾ കളിച്ചു കൊണ്ടേ യിരിക്കുന്നു...

ടെമ്പിൾ റൺ

ഞാൻ അയാളറിയാതെ
കളി കാണാൻ തുടങ്ങുന്നു
ബസിന്റെയും കാറ്റിന്റെയും കൂടിച്ചേർന്നു മുറുക്കാൻ തുപ്പൽ പോലെ ചുവന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു

ഒരാൾ ഓടുയാണ്
അല്ല അയാളെ ഇയാൾ വിരൽ കൊണ്ട്
ഓടിപ്പിക്കുകയാണ്

അയാൾക്ക് പിന്നാലെ
നഗ്നനായ അയാൾക്കു പിന്നാലെ
പേടിച്ചരണ്ട അയാൾക്ക് പിന്നാലെ
ചീറിക്കൊണ്ട് ഗറില്ലകൾ
പിടിക്കാനോടുന്നുണ്ട്

പരിണാമവഴിയിലെ
ഇങ്ങേത്തലയെ
അങ്ങേത്തല
കൊല്ലാനോടിക്കുകയാണല്ലോ
ഓർമ്മകളെപ്പോലെ
പെരുമ്പാമ്പുകൾ
തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന
വനപാതകളിൽ
കരക്കടിഞ്ഞ നാവികന്റെ ജഢം പോല ഒറ്റപ്പെട്ട
കടൽപ്പാലങ്ങളിൽ
തേളുകൾ അരിച്ചു നടക്കുന്ന തുരുത്തുകളിൽ

പലപ്പോഴും ഓടുന്നയാൾ ചാടുന്നുണ്ട്
ചാടിക്കുന്നുണ്ട്
വീഴുന്നുണ്ട്
കടൽവെള്ളത്തിലേക്ക്
നെഞ്ചു കുത്തി വീഴുമ്പോൾ
വെള്ളം നിലവിളിക്കുന്നുണ്ട്..

പിന്നെയും
പുനർജന്മം പോലെ
അയാൾ ഓടുന്നു
ഗറില്ലകളും
പുനർജനിക്കുന്നു..
ചീറലുകൾ
ഉയിർത്തെഴുനേറ്റിട്ടുണ്ട്...

ഇടക്ക് പാതക്ക് അരികിലൂടെ പായുമ്പോൾ
നിരത്തി വച്ച സ്വർണക്കട്ടി കളിൽ അയാൾ തട്ടുന്നു
അങ്ങനെ തട്ടുമ്പോൾ
ഇയാളുടെ കണ്ണ് തിളങ്ങുന്നു
പായ്ക്കപ്പലുകളടുക്കുന്നു
കുരുമുളകും
നാട്ടു പെണ്ണുങ്ങളും
തിരുവാതിര ഞാറ്റുവേലയും
താളിയോലകളും
ബലാൽസംഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നു

നേരം അല്പം ഇരുട്ടുന്നു എന്റെ സ്റ്റോപ്പടുക്കുന്നു
ഞാൻ വാതിൽപ്പടി കടന്ന്
റോഡിലേക്കിറങ്ങുന്നു
റോഡല്ല
കടൽപ്പാലം
ബസിപ്പോൾ ഒരു
പുരാതന ദേവാലയം
പെരുമ്പാമ്പു തൂങ്ങിയ
അതേ വനപാത
അലകടൽ നീലിമ
 
പ്രാചീനമായ
പേടി കൊണ്ട്
ഞാൻ ഓടാൻ തുടങ്ങുന്നു
പിറകിൽ ചീറൽ കേൾക്കുന്നു
ഗറില്ലകൾ....
അതേ
അയാൾ
ബസ് ക്ലീനർ
കണ്ടക്ടർ
ഡ്രൈവർ
കറുത്ത നീണ്ട കയ്യുള്ള
പല്ലിളിക്കുന്ന
ഗറില്ലകളായി പിറകെ

ഫുട്പാത്തിലൂടെ
ആരുടെയൊക്കെയോ
ഭ്രാന്തൻ
പിച്ചക്കാരൻ
വേശ്യ
കൂട്ടിക്കൊടുപ്പുകാരൻ
തട്ടുകടക്കാരൻ

എന്തിന്റെയൊക്കെയോ
മൈൽക്കുറ്റികൾ
രക്തസാക്ഷി സ്തൂപങ്ങൾ
കൊടിമരങ്ങൾ
ഭണ്ഡാരങ്ങൾ
ഒക്കെച്ചവിട്ടിമെതിച്ച്
ഞാനോടുന്നു
പിറകെ അവയോടുന്നു...
അല്ല
മറ്റാരോ ഒരാൾ
മറ്റേതോ ബസിലിരുന്ന്
എന്നെ
അവയെ
ഓടിപ്പിച്ചു കളിപ്പിക്കുകയാണ്...
മറ്റേതോ ഞാൻ കളി
ഒളിഞ്ഞു നോക്കുകയാണ്..

ഞാൻ ക്ഷീണിക്കുകയാണ്
വീണു കിടക്കുകയാണ്
ഗറില്ലകൾ എന്നെ
പൊതിയുകയാണ്
ഒറ്റ വലിക്ക് എന്റെ ലിംഗവും
വൃഷണങ്ങളും അവ
പറിച്ചെടുക്കുകയാണ്

അവയുടെ തലവൻ
വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു

നിന്നിലെ മൃഗത്തെ
ഞങ്ങൾ അറുത്തുമാറ്റിയിരിക്കുന്നു

നിന്റെ വംശത്തിൽ ഇനിയൊരുവനും
മൃഗത്തോടെ ജനിക്കാതിരിക്കട്ടെ
ജനിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ

ഗറില്ലകൾ കോറസ്സായി
ചീറി ആഹ്ലാദനൃത്തം ചവിട്ടുന്നു

പാണ്ടി ലോറി കയറിയ
തവളയെപ്പോലെ
ഞാൻ പരിണാമ പാതയിൽ
നിണ്ടുനിവർന്നരഞ്ഞു കിടക്കുന്നു...


*ശിവപ്രസാദ് പാലോട്*

Monday, September 4, 2017

ആട്ടം



വ്രീളാവിവ ശയായ്
ശൃംഗാര ലോലയായ്
അധരാംബുജ ദളങ്ങളിൽ
കെടാപ്പുഞ്ചിരിയോടെ
കളിവിളക്കു ജ്വലിക്കുന്നു....

എണ്ണ മിനുങ്ങുമുടലിൻ
നിമ്ന്നോന്നതങ്ങൾ
മദം തിങ്ങും
വടിവുകളൊതുക്കങ്ങൾ

ഒരു കടാക്ഷത്തിൽ
ചേങ്ങില പദം മറക്കുന്നു
ചെണ്ട കലമ്പുന്നു
ആട്ടം പതറിവേഷം
അഴകിയ രാവണനാകുന്നു....

കളി കഴിഞ്ഞ രാവിൽ
കുറെ ഈയലുകൾ മാത്രം
ചിറകു കരിഞ്ഞിഴയുന്നു

തീക്കൂട്ട്


നഗരത്തിലെ
പതിവു കടയിൽ ചെന്ന്
ഞാനൊരു
ഗ്യാസ് ലൈറ്റർ ചോദിച്ചു

സെയിൽസ് ഗേൾ
തിരഞ്ഞു കത്തി
പുകഞ്ഞു കൊണ്ട്
തിരിച്ചെത്തി
അത് തീർന്നു പോയി സർ
സിഗരറ്റ് ലൈറ്റർ തരട്ടെ...?

അതെങ്കിലത്
പേരിലൊരു സിഗരറ്റ്
ഉണ്ടെന്നല്ലേയുള്ളൂ

പിന്നെയും അവൾ
തപ്പിയെടുക്കാൻ
ഊളിയിട്ടു
വെറും കയ്യോടെ തിരിച്ചു വന്നു

അതില്ല സാർ
തീപ്പെട്ടിയെടുക്കട്ടെ

അമ്മയെക്കുത്തി
മകൻ മരിച്ച കടംകഥ
ഓർത്തു നിൽക്കേ
അവൾ പിന്നെയും

അതുമില്ല സാർ
ഇനിയിപ്പോൾ
ഈ നേരത്ത്
എവിടെയും
കിട്ടുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല

ചില നേരം
ചില കണ്ണുകളിടയുമ്പോൾ
ചില ചിന്തകളിൽ നിന്ന്
തെരുവുകളിൽ,
ഹൃദയങ്ങളിൽ നിന്ന്
കവിതകളിൽ നിന്നൊക്കെ
പൊരികളുണ്ടാകുമെന്ന്
കേട്ടിട്ടുണ്ട്

സർ
കാട്ടുകല്ലുകൾ
കൂട്ടി ഉരസി നോക്കൂ
കാട്ടുമുളകൾ
കാറ്റിൽ കൂട്ടിയുരുമ്മുന്നിടത്ത്
കാത്തു നില്ക്കൂ

അതേ ഇനി വഴിയുള്ളൂ സർ
ഇനി ഈ നേരത്ത്
മറ്റെവിടെ കിട്ടാനാ..?
ഞാനും വരാം

ഇപ്പോൾ അവളും ഞാനും
കാടുണ്ടാക്കി
കല്ലുകളായി
തീയുണ്ടാക്കുകയാണ്

വഴിവഴക്കങ്ങൾ


എന്നെ വളർത്തുകയാണെങ്കിൽ
നിന്റെ മുള്ളുകൾക്കിടയിലായിക്കോട്ടെ...
അതിനു മാത്രം മുള്ളുകൾ നിന്റെ
പൂവാടിയിലില്ലെങ്കിൽ
കൊന്നേക്കുക
മുളയിലേ കരിച്ചേക്കുക
പ്രണയമെന്ന
അസുരവിത്ത്

എന്റെ ശ്വാസത്തെ
നിന്റെ ശംഖിൽ കുരുക്കുക...
എന്റെ ദാഹത്തെ
നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ
എന്റെ വിശപ്പിനെ
നിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ
ഊട്ടുക

കിടക്ക വിരികളിൽ
വരഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന ചെടിയിൽ
നാമെത്ര തവണ
ഇലകളായ്
പൂക്കളായ്
കനികളായ്
വിരിഞ്ഞിരിക്കണം

നീയോ
ഓരോ മരത്തെ, വള്ളിയെ
പേരു ചൊല്ലി വിളിച്ച്
മുലയൂട്ടി
ഉറക്കുകയായിരുന്നില്ലേ?

വിത്തായി
നിന്നിലേക്ക്
വേരുറച്ചു പോയ
എന്നെ
ഏതൊരു വാക്കു കൊണ്ടാണ് നീ
യാത്രയാക്കിയത്..?

നിന്റെ ഉറക്കത്തിന്
ഞാൻ കാടെന്ന് പേരിടും
അതിന്റെ ഗുഹകളിലെ
സീൽക്കാരങ്ങളാണ്
നമ്മുടെ പ്രണയം

ഞാനെന്റെ പുല്ലാങ്കുഴൽ
സ്വപ്ന രാഗത്തിലേക്ക്
ഒളിച്ചു വക്കട്ടെ

തീ വേണ്ടിടത്ത് വെള്ളവും
വെള്ളം വേണ്ടിടത്ത്
തീയും പെയ്യുന്ന
അത്ഭുതദ്വീപാണ് പ്രണയം

അതിന്റെ വഴികടക്കാൻ
ഒറ്റപ്പെടുക
ഒറ്റപ്പെടുക
പറ്റാവുന്നിടത്തോളം
ഒറ്റപ്പെടുക
നമ്മളിൽത്തന്നെ
എന്ന മന്ത്രം മാത്രം

അതിനെ വളർത്തുകയാണെങ്കിൽ നിന്റെ മുള്ളുകൾക്കിടയിലായിക്കോട്ടെ..

മുള്ളുകൾ
മൂർച്ചകളുടെ വസന്തമാണ്

ചതുരംഗം



ഒരുവന്‍
വെള്ളക്കളിക്കാരൻ
മറ്റവന്‍
കറുത്ത കളിക്കാരൻ

മറ്റു കരുക്കളിലൂടെ
മുകളിലൂടെയെന്നും
പാഞ്ഞുപോകാന്‍ മാത്രം
ശീലപ്പെട്ട കുതിരകള്‍

കോണോടുകോണായി നീങ്ങി
കോര്‍ക്കുന്ന കൊമ്പന്മാര്‍

തേരിനെപ്പോലെയും
ആനയെപ്പോലെയും
റാണിക്ക് നീങ്ങാം
അന്തപുരത്തിലും
ദര്‍ബാറിലും

മുന്നിലേക്ക് ശത്രുവിന്റെ
തോക്കിന്‍കുഴലിലേക്ക്
മാത്രം നീങ്ങാവുന്ന കാലാളുകള്‍
കാലാളിന്റെ ഇടവും വലവും
എതിരാളിയുടെ കരുവിനെ
കാലാളിനെക്കൊണ്ട് തന്നെ
വെട്ടി നേടും യുദ്ധതന്ത്രം
വെട്ടുന്നതും മരിക്കുന്നതും
കാലാള്‍ തന്നെ

പ്രമേഹവും കൊഴുപ്പും
തിമിരവും കാരണം
രാജാവിനു തൊട്ടുമുന്നിലേക്കോ
താഴേക്കോ വശങ്ങളിലേക്കൊ,
ഒരു കളം വീതം നീങ്ങാം
തേരാണ് ശക്തി
രാജപാതയില്‍ പൌരന്‍ ശവം

ഇപ്പോള്‍
കളി കൊഴുക്കുമ്പോള്‍
രണ്ടു രാജാവും തമ്മില്‍
അടര്‍ക്കളത്തിന്റെ നിഴലില്‍
ചിയേഴ്സ് പറഞ്ഞു മോന്തുന്നു

റാണിമാര്‍ എന്തൊക്കെയോ
പരദൂഷണം പറഞ്ഞു
പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

കാലാളുകളുടെ നിലവിളി
കുതിരകളുടെ മരണ നാദം
ആനകളുടെ ചിന്നം വിളി

രണ്ടുപേർ തമ്മിൽ
കളിക്കുന്ന ഒരു കളിയാണ് ചെസ്
പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍
എന്നോട് തന്നെ കളിച്ചു പോരുന്നു

ഞാന്‍



ഞാന്‍ ഒരു രാജ്യമായിരുന്നു
അതിരുകളിൽ
നീ എന്ന രാജ്യവും
അവര്‍ എന്ന രാജ്യങ്ങളും

തരം കിട്ടിയാല്‍
ആക്രമിക്കുമെന്നതിനാല്‍
വേലികെട്ടലായിരുന്നു
എന്റെ സമയ സൂചികള്‍


പിന്നെയെപ്പൊഴോ
എന്റെ തന്നെ ഇരുട്ടിലേക്ക്
നോക്കിയിരുന്നപ്പോള്‍
ജീവകോശങ്ങള്‍
എന്നെ തന്നെ കാര്‍ന്നുതിന്നുന്നു

എന്റെ ഉള്‍ക്കാടുകളില്‍
ഒളിച്ചിരുന്നു
എനിക്ക് നേരെ
rവെടിയുതിര്‍ക്കുന്നവര്‍

പരസ്പരം വെട്ടിച്ചാവാന്‍
എന്നിലെ തന്നെ
പല ഭാഷകള്‍ ,വേഷങ്ങള്‍

വീടിന്റെ ചുവരുകള്‍
എപ്പോളാണ് പട്ടാളടാങ്കുകള്‍
ആയി മാറുന്നതെന്നറിയില്ല
കണ്ണാടിയിലെ പ്രതിബിംബം
ഒരെതിരാളിപോലെ
കോമ്പല്ല് കാണിക്കുന്നു

കടലാസില്‍ നിന്നും
ഫണമുയര്‍ത്തി
എന്റെ തന്നെ വാക്കുകള്‍
നയിക്കുന്ന പ്രതിഷേധ ജാഥ
എന്റെ ചങ്കിനു നേരെ
എന്റെ തന്നെ നഖങ്ങള്‍
ഉച്ചരിക്കുന്നതൊക്കെയും
കൊലവിളികള്‍, നിലവിളികള്‍
ആയെന്റെ ചെവിയില്‍

പുറമേ നിന്നുള്ള
ശത്രുവിനേക്കാള്‍
ഞാനിപ്പോള്‍ പേടിക്കുന്നത്
എന്നെ തന്നെയാണ്,

കടക്കൂ പുറത്ത്



ഒരു കിളി
സ്വയം ചിറകുവെട്ടി
സ്വയം ആകാശത്തെ മറന്ന്
ഇണയും ചേക്കയും
കൂവലും കരച്ചിലും മറന്ന്

മഞ്ഞു കുതിര്‍ന്ന
പ്രഭാതത്തൂവല്‍ ചിക്കാനോ
നട്ടുച്ചക്ക്
കൊക്കുരുമ്മി ഇരിക്കാനോ
മൂവന്തിക്ക്‌
പോക്കുവെയില്‍ത്തുണ്ട്
കൊത്തിയെടുത്ത്
കൂടാണയാനോ മറന്ന്
മധുരക്കനികളുടെ
കിനാവ്‌ മറന്ന്

മുറിവുകളെ
ഉണങ്ങാന്‍ സമ്മതിക്കാതെ
കാറ്റും വെള്ളവും
തട്ടുന്ന നീറ്റലില്‍
ലഹരിപിടിച്ച്
സ്വയം കല്‍പ്പിച്ച
അഴികൂട്ടില്‍
കഴിയും കിളി

എനിക്കെന്നോടു തന്നെ
പറയാനുള്ളതാണ്
കടക്കൂ പുറത്ത്

സ്വപ്നം



ഒരു അക്വേറിയമാണ്
നീന്തുന്നു തുടിക്കുന്നു
അതിലൊരു തിമിംഗലം

കടൽ തട്ടിൽ
കൊമ്പുകളാഴ്ത്തി
ജീവനൊടുക്കുമെത്രേ
നീലത്തിമിംഗലങ്ങൾ

അക്വേറിയത്തിലെ
ചെറുമീനുകളെ അത്
കളി പഠിപ്പിക്കുന്നു

സ്വയം ചിറകുവെട്ടാൻ
ചൂണ്ട വിഴുങ്ങാൻ
ചെതുമ്പലുകളിൽ
ചോരകൊണ്ട്
വൻകരകളുടെ
ചിത്രം വരക്കാൻ
ബന്ധങ്ങളുടെ കപ്പലുകളെ
തകർത്തെറിയാൻ
ഓളപ്പരപ്പിനെ
നിണമണിയിക്കാൻ

പ്രാണൻ പിടയുവോളം
ശ്വാസമടക്കാൻ
കെട്ട കാലത്തിൻ
കനലു തിന്നാൻ
ഒറ്റക്കിരുന്ന്
ഒരഗ്നിപർവ്വതമായി
ലാവ കുടിക്കാൻ

സ്വപ്നചഷകമുടയുമ്പോൾ
വാലിട്ടടിച്ച്
കൂർത്ത പല്ലു കാണിച്ച്
സ്വീകരണമുറിയിൽ
തിമിംഗല നൃത്തം

പിടയുന്ന എന്റെ
ചെറുമീനുകളെ
ഞാനിനി എവിടെയൊളിപ്പിക്കും

ഓ.... ഇതു
സ്വപ്നമായിരുന്നില്ലല്ലോ
എന്റെ തൊണ്ടയിലെന്നാണ്
മൗനത്തിന്റെ ചൂണ്ട
കുരുങ്ങിയത്..?

ഒളിയിടങ്ങൾ



ഒന്നുമോർക്കാതിരിക്കാൻ
കനം കെട്ടിത്താഴ്ത്തി
കൊക്കു പിളർക്കും
പക്ഷിക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ പാർത്ത
ഹൃദയവൻകരകളെ
ആത്മാന്ധകാരത്തിനാഴത്തിൽ

പരിഭ്രാന്തം ചിറകടിച്ചുയരുന്നു
സ്മൃതിതൻ വവ്വാലുകൾ
ചകിതം കിടപ്പാണൊരിക്കൽ ലോലഗാനമുയിർത്ത
നിൻ ശ്വാസത്തിൻ പുല്ലാങ്കുഴൽ

മൃതം
കുരലുകളൊടിഞ്ഞു
തമ്മിലൊട്ടിയ
പുരാ പ്രണയസ്വപ്നത്തിൻ
നുണപ്പശകൾ

മറക്കുവാനായി
കുഴിച്ച മുറിവാഴത്തിൽ
വീണ്ടുമുറവ പൊട്ടുന്നതും
ശീതമരിച്ചു കാർന്നുതിന്നുന്നതും

പകലിരവു ഭേദമില്ലാതെ
നോവിന്നീയാമ്പാറ്റകൾ
എന്റെ തീയിൽ വന്നുമ്മക്കുന്നതും
നിത്യബലി തൻ ചോരച്ചാലങ്ങു
നിന്റെ സോപാനത്തിൽ
വന്നു മുങ്ങുന്നതും
എന്നേക്കുമെന്ന പോൽ
കൊട്ടിയടക്കുന്ന
വാതിലിൽ
തിരസ്കാരത്തിന്നോട്ടു
മണികൾ കലമ്പുന്നതും

ആരൊരാൾ നെറ്റിത്തടം
വെട്ടിയാ ഭ്രാന്തിൽ
പൊട്ടിച്ചിരിച്ചേ പായും
പാതച്ചരലിളകുന്നതും

അറിഞ്ഞുകിടക്കുന്നിനി
പൊന്തി വരാതിരിക്കുവാനീ
മൃതിക്കടൽത്തട്ടിലീ
ജന്മശിലാകഠിനത്തെ_
യത്രമൂർച്ചയായാലിംഗനം
ചെയ്തു കിടക്കണം

ഓണക്കവിതകൾ



ഒന്ന്
.............

ഓണം
പൂക്കളുടെ
മഹാ ബലി

രണ്ട്
.........
എന്നും
പാച്ചിലാണ്
അതിന് ഇതിന്
അവിടേക്ക് ഇവിടേക്ക്
ഇത് മാറ്റിയെടുക്കാൻ
അത് തിരുത്താൻ
ഇത് ബന്ധിപ്പിപ്പിക്കാൻ
അത് ഹാജരാക്കാൻ
അവിടെ വരിനിൽക്കാൻ
ഒരിടത്ത് കൊല്ലാൻ
ഒരിടത്ത് ചാവാൻ

ഉത്രാടപ്പാച്ചിലിന് എന്നോ
ശീലപ്പെട്ടു പോയല്ലോ
പൊന്നോണമേ.

മൂന്ന്
........

പ്രജകളിടുന്നത്
പുഷ്പചക്രങ്ങളല്ലേ..?

അകാലത്തിൽ
മണ്ണടിഞ്ഞ
സമത്വ മഹാപ്രഭുവിൻ
വിരിമാറിൽ

സദ്യയുണ്ണുകയല്ലേ
ശ്രാദ്ധം
ജീവനോടെ
കുഴിച്ചുമൂടപ്പെട്ട-
യാത്മാവിന്നോർമ്മയിൽ

ശിവപ്രസാദ് പാലോട്
9249857148

ഫീലിങ്ങ് ഹാപ്പി


ഒരു ക്ലിക്കു കൊണ്ട് വാമനൻ
ബിലിയുടെ വാട്സ് അപ്പ്,
ബാങ്ക് എക്കൗണ്ട്
ഹാക്ക് ചെയ്തു

പിറകെ അടുത്ത ക്ലിക്കിൽ
ഫേസ് ബുക്ക്,
ജിമെയിൽ,
മൊബൈൽ

മൂന്നാമത്തെ ക്ലിക്കിന് സ്ഥലമില്ലാത്തതിനാൽ
ബലി ശിരസുകുനിച്ചു...

താഴുന്നില്ല
എന്തു പറ്റി
ബലി ഇടങ്കണ്ണിട്ടു നോക്കി

വാമനൻ
ബലിയുടെ ഫ്രേമിൽ
സെൽഫി എടുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു...

പിന്നെ എല്ലാം
പതിവുപോലെ....

റിസൈക്കിൾ ബിൻ
പാതാളം...


Saturday, July 8, 2017

ശകുനം



നേരമെത്രയായീയി
ന്നുറക്കമേയുള്ളൂ
പണിക്കു പോകണ്ടേ
കയർക്കുന്നു ശ്രീമതിയേറെ
നേരത്തേയുണർന്നവൾ

ഞാനോ
കണ്ണു തുറന്നപ്പോൾ
ചുമരിൽ മേൽമൂലയിൽ
രണ്ടു ചിലന്തികളിണ
ചേരുന്നതു ശകുനമാകുന്നു
ഒരു കുടക്കീഴിൽ
വിയർത്തു നടക്കവേ
കൈത്തണ്ടയിൽ
ചിത്രം വരച്ച
പാഴ് പ്രണയ നഖങ്ങൾ
കുത്തുവാക്കുകൾ
ചോര ചിന്തിയ
ശീത രാത്രികൾ
പിണക്കങ്ങൾ കറുപ്പിച്ച
പിറന്നാളുകൾ
ഓണങ്ങൾ പെരുന്നാളുകൾ
വൃഥാ ഒരുപുഞ്ചിരി
കെണ്ടേപോലും
ഓർത്തെടുക്കാത്ത
ദാമ്പത്യ വാർഷികങ്ങൾ
പിൻകഴുത്തിൽ
മുഖമാഴ്ത്തി
കുടിച്ചു വറ്റിച്ച
ചോരത്തടാകങ്ങൾ
പൊടുന്നനേ
ഒരു ചിലന്തി താഴെ വീഴുന്നിണ
ഗാഢമായ് ചുംബിച്ചിരിക്കാം
എത്ര കൊന്നിരിക്കുന്നു
നാം തമ്മിൽത്തമ്മിൽ
കിനാവുകളെ,
അഭിനിവേശങ്ങളുടെ
ഭ്രൂണങ്ങളെ..
ശരിയാണിണ ചേരലുകൾ
ദുരൂഹങ്ങളായ
ആത്മഹത്യകളാണ്
സാക്ഷിമൊഴിയില്ലാത്ത
കൊലപാതകങ്ങളാണ്
മരണമൊഴിയെടുക്കാത്ത
ദയാവധങ്ങളാണ്
നീയാരെന്നറിയാതെ
നിനക്കെന്തെന്നറിയാതെ
ഏകപക്ഷീയമായ്
പൊരുതി വീഴ്ത്തും
യുദ്ധചരിത്രങ്ങൾ

Tuesday, May 23, 2017

കരിന്തിരി


എന്റെ ചിതലരിച്ച നാഡികൾ
നിന്റെ വിരൽത്തുമ്പിലെ
വൈദ്യുതി കൊണ്ട്
ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കട്ടെ

നിലച്ചുപോയ
ഹൃദയത്തിന് മേൽ
ഒരുമ്മ കൊണ്ട്
ചലനമാവട്ടെ

ഇടറിപ്പോകുന്ന
ശ്വാസമൊക്കെയും
ഗാനമാകട്ടെ
ഒരു പുല്ലാങ്കുഴലായ്
ചുണ്ടുകളോടിണചേരുക

ജs പിടിച്ച നെറുകയിലേക്ക്
ആസക്തിയുടെ സർപ്പങ്ങളായ്
നിൻ വിരലുകളാഴ്ന്നു പോകട്ടെ..

ഉമിനീരുകളൊന്നിച്ച്
അസ്തമിക്കപ്പെട്ട
വാക്കുകളൊക്കെയും
രസനയിൽ തീയായ് വന്നുദിക്കട്ടെ..

നിർജീവകോശങ്ങളിൽ
നിൻ നഖ, ദന്തക്ഷതങ്ങളിൽ
നിന്ന് തൃപ്തിയുടെ
നിണം പൊടിയട്ടെ

പലായനം ചെയ്ത
ഉറവകളൊക്കെയും
നിന്റെ ദീർഘാലിംഗനത്തിൽ
സമുദ്രം തേടി ശാന്തമാവട്ടെ

ആലസ്യത്തിന്റെ
അഗ്നി കോണിൽ
ആയിരം മഴവില്ലുകളായി
പുഞ്ചിരിയൊളിപ്പിച്ച്

സുചികളെല്ലാം താഴ്ത്തി
അങ്കനങ്ങളെല്ലാം പൂജ്യമാക്കി
കാലിൽ നിന്നും
മുഖത്തേക്ക് വലിച്ചിടുന്ന
ആശുപത്രിപ്പുതപ്പിനുള്ളിൽ

ഹേ... മരണമേ
ഈ ഘനമൗനയാമത്തിൽ
നിനക്കുമെനിക്കും
ഇതു മധുവിധു

Sunday, May 14, 2017

പേരില്ലാപ്പുഴ



കളിയായിപ്പോലും പെണ്ണെ
നിന്നെ പുഴയെന്നു വിളിക്കുക വയ്യ
മുറിയാതെയൊഴുകിയ നീയോ
മുടിനാരുകള്‍ പോലെയിന്നും

ഇളവെയിലുകള്‍ നിന്നുടെ കവിളുകള്‍
നുള്ളിച്ചെറുതായിട്ടെന്നോ
അതുകാണാന്‍ നിന്നെപ്പലവുരു
ഇരുകയ്യിലെടുത്തോരോര്‍മകള്‍
കണ്ണുകളില്‍ പൂക്കളുമായി
ഇടവഴിയിലൂടെ വരുമ്പോള്‍
വിരലുകളില്‍ തൂങ്ങി നീയും
കലപിലകള്‍ ചോദ്യവുമായി
ഉരുളും ചെറുകല്ലുകള്‍ മന്ത്രം
ഉരുവിട്ടു മറഞ്ഞൂ കാലം
നീയോ പൊരിമണലില്‍ പോലും
പൂവിട്ടു കളങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തു
പല ചുഴികള്‍ നിന്നിലുണര്‍ന്നു
പതപൊട്ടിച്ചിരിയല തീര്‍ത്തു
അനുരാഗമൊളിച്ച മനം പോല്‍
ഉന്മാദമൊഴുക്കായ് നീയും
ഒരു വേളയിലെന്നെ നോക്കി
ചെറുതായൊരു കണ്ണുമിറുക്കി
പല നാളുകള്‍ നീയൊഴുകുമ്പോള്‍
മാനതാരൊരു സാഗരമായി
മംഗല്യത്താലി പണിഞ്ഞെന്‍
കൊന്നമരം നിന്നെക്കാത്തൂ
ചെറു മീനുകള്‍ നിന്നെത്തൊട്ടേ
പുളകങ്ങള്‍ പൊട്ടി വിരിഞ്ഞു
എവിടെത്തെറ്റീ നിന്‍ വഴികള്‍
എവിടെപ്പോയ് നിന്നുടയാടകള്‍
തെരുവോരക്കൊതി കണ്‍മിഴിയും
അഭിസാരികയായോ നീയും
മരവിച്ചൂ നിന്‍ കണ്ണിണകള്‍
പതറിപ്പോം ചുണ്ടുകളല്ലോ
ചതിവലകള്‍ പെട്ടുകുരുങ്ങീ
ചിതറിപ്പോയ് നിന്റെ കിനാവുകള്‍
ഇല്ലിനിമേല്‍ നീയെന്നായി
പാഴ്ക്കാടിന്‍ പ്രേതം മാത്രം
പിളര്‍നാവുകള്‍ കൊണ്ടേ നാഗം
കാമത്താല്‍ നിന്നെയുഴിഞ്ഞു
ചത്തും മലര്‍ന്നും
കെട്ടിക്കിടന്നു നാറിയും
കവിളൊട്ടി
കണ്ണീരുവറ്റി
മെയ്യുണങ്ങി ,മനമുണങ്ങി
വീര്‍പ്പടങ്ങി
തെക്കോട്ട്‌ തലവച്ചു
കാല്‍വിരല്‍ കെട്ടി
കണ്ണിമയടപ്പിച്ച്
കോടിപ്പോം ചുണ്ടുകളമര്‍ത്തി
വെള്ളപുതപ്പിച്ചു
നിന്നെ ചിതയിലേക്കെടുക്കുമ്പോള്‍
കളിയായിപ്പോലും പെണ്ണെ
നിന്നെ പുഴയെന്നു വിളിക്കുക വയ്യ
മുറിയാതെയൊഴുകിയ നീയോ
മുടിനാരുകള്‍ പോലെയിന്നും

വേട്ടയിറച്ചി




മമ്മീ മമ്മീ
ഞങ്ങളിന്ന്
ഒരു സാധനത്തെ പിടിച്ചല്ലോ

മരത്തിന്റെ
മുകളിലായിരുന്നു
രണ്ടെണ്ണം ഉണ്ടായിരുന്നു
ഇലകള്‍ക്കിടയില്‍
ഊഞ്ഞാലുകെട്ടി
രണ്ടും കൂടി എന്തോ
രഹസ്യം പറഞ്ഞു
മുട്ടിയുരുമ്മി
ഒളിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു ..

ഞങ്ങള്‍ പമ്മി പമ്മി
ഒച്ചയെടുക്കാതെ
തോക്കെടുത്ത്
ഉന്നം നോക്കി ഒറ്റ വെടി
വെളുത്ത കട്ടച്ചോരയൊക്കെ
ഒലിപ്പിച്ചുരുണ്ട്
രണ്ടും തട്ടിപ്പിടഞ്ഞു താഴെ
വീണപാടെ
കരിയിലകള്‍ക്കിടയിലേക്ക്
രക്ഷപ്പെടാന്‍ നോക്കി
ഞങ്ങളുണ്ടോ വിടുന്നു
പിടിച്ചുപിടിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു
കത്തിയെടുത്ത്
തോലൊക്കെ ജീവനോടെ
ചെത്തിയുരിഞ്ഞു
പിടയുന്നൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു
അനക്കം വിടും മുമ്പേ
കഷണം കഷണമാക്കി
കടിച്ചു പറിച്ചു
രണ്ടിനേം ഈമ്പി വലിച്ചു
കാര്‍ന്നു കാര്‍ന്നു
കൊന്നു തിന്നു
എല്ലൊക്കെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു..

നല്ല രസം ഉണ്ട് ട്ടോ
മാങ്ങേടെ ഇറച്ചി ..

Thursday, March 30, 2017

രൂപാന്തരണം



കപ്പിയും
തൊട്ടിയും
ആക്രിക്കച്ചവടക്കാരന്‍
തൂക്കിയെടുത്തു

കയറാവട്ടെ
ആരുടെയോ
നൈരാശ്യത്തിനോപ്പം
തൂങ്ങിക്കൂടി
ഏറെയുണങ്ങിയ
തണ്ടും കാലും
അടുപ്പിന്റെ വായിലേക്ക്
കയറിപ്പോയി
.
എണ്ണി മടുത്ത
കുപ്പികളുറകള്‍,
കൊന്നതും മരിച്ചതും
നെഞ്ചിലേക്ക് വീഴുന്നു
ആള്‍മറ വിണ്ടു കീറി
ആഴത്തിലേക്ക്
ഇരുണ്ടയാകാശത്തെയും
പൊട്ടിയൊലിക്കുന്ന
ഒരു ഉറവയെയും
തുറുകണ്ണോടെ
കിനാക്കണ്ട്
അത് അനങ്ങാതെ നില്‍ക്കും
ആര്‍ക്കും വേണ്ടാത്ത മൂലയില്‍
അങ്ങിനെയാണ് കിണര്‍
പൊട്ടക്കിണര്‍ ആയി
രൂപാന്തരപ്പെടുന്നത്